تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٩٨ - كلمات قصارى هم در اين معانى از آن حضرت روايت شده است

بسازد هزينه‌اش سبك است، و كسبش پاك، و درمانده نباشد.

(١) ١٦٤- سفيان ثورى گويد نزد امام صادق ٧ رفتم و گفتم يا ابن رسول اللَّه چگونه صبح كردى؟

فرمود: بخدا غمنده و دل داده‌ام. باو گفتم چرا غمنده‌اى، و چه دلت را مشغول كرده؟ بمن فرمود: اى ثورى راستش اينست كه بهر دلى دين پاك و خالص خدا جا گرفت از جز اويش باز دارد اى ثورى دنيا چيست؟ و اميد ميرود كه چه باشد؟ آيا دنيا جز لقمه‌ايست كه ميخورى يا جامه‌اى كه ميپوشى يا مركبى كه سوار ميشوى، راستى مؤمنين بدنيا اطمينان ندارند، و از رفتن بآخرت نگرانند، دنيا خانه زوال است و آخرت منزل قرار، و اهل دنيا در غفلتند، راستى اهل تقوى سبكترين هزينه‌دار اهل دنيايند و كمك بيشتر كنند اگر فراموش كنى بيادت آورند و اگر بيادت آورند بتو اعلام كنند، دنيا را چنان دان كه بار انداختى و از آن مى‌كوچى يا چون پولى كه بخواب بينى و چون بيدار شوى چيزى از آن بدست ندارى.

چه بسيار حريص بر امرى كه چون آيدش بدبختش كند، و چه بسيار تارك امرى كه چون آيدش سعادتمندش سازد.

(٢) ١٦٥- باو گفته شد دليل بر خداى يگانه چيست؟ فرمود: آن نيازى كه در خلق است.

(٣) ١٦٦- مؤمن نباشيد تا بلاء را نعمت شماريد، و خوشى را مصيبت.

(٤) ١٦٧- دارائى چهار هزار است، دوازده هزار درهم گنج است، بيست هزار درهم از حلال فراهم نشود، آنكه سى هزار دارد هلاك است، شيعه ما نباشد كسى كه صد هزار درهم دارد. (اگر صدورش ثابت باشد ناچار ناظر بزمان خود آن حضرت ٧ بوده است، يا مراد پول نقد بيكار است)