تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٢٢ - (فرمان آن حضرت به أشتر وقتى او را والى مصر و اعمال آن نمود)

كند زيرا كه او نيرومند و با عزتست، و فرمانش داده كه از شهوت نفس خود بكاهد زيرا نفس سخت آمر ببدى و شهوات است مگر پروردگارم ترحمى كند، راستى كه پروردگارم آمرزنده و مهربانست و باينكه هنگام اشتباه بقرآن اعتماد كند زيرا در آنست بيان هر چيزى و نيز هدايت و رحمت است مر مردمى را كه ايمان دارند، و باينكه بدنبال رضاى خدا باشد و پيرامون خشم او نگردد و اصرار بر نافرمانيش نكند زيرا پناهى از خدا نيست مگر بدرگاه خودش.

(١) سپس اى مالك بدان كه من تو را بكشورى گسيل داشتم كه پيش از تو دولتها داشته كه آنها عادل يا ظالم بودند، و راستى مردم بكارهاى تو هم آن نظرى را دارند كه تو در كارهاى واليان پيش از خود دارى و در باره‌ات بگويند آنچه را تو در باره آنان ميگفتى، و همانا دليل شناختن نيكان بيانيست كه خدا بزبان بندگان خود بگذارد، بايد بهترين ذخيره نزد تو كارهاى خوبى باشد كه مقصود از آن فراهم آوردن رعيت و رعايت آنها است، پس مهار هواى نفس خود را در دست گير و آنچه روا نيست بر خود دريغ دار زيرا دريغ بر خود بانصاف عمل كردنست در آنچه بخواهى يا نخواهى، بدلت مهر و محبت رعيت را تلقين كن و لطف و احسان بآنها را براى آنها درنده نيشدار نباش كه خوردنشان را غنيمت شمارى زيرا كه آنان دو دسته‌اند يا برادران دينى تواند يا هم نوع تواند كه دچار لغزش شوند و در معرض درد و گرفتاريند و بعمد و خطا خلاف كنند، از گذشت و چشم پوشى بدانها بده باندازه‌اى كه ميخواهى خدا از عفوش بتو دهد زيرا تو بالا دست آنهائى و والى بر تو بالا دست تو است، و خدا بالا دست والى بر تو است براى اينكه قرآن را بتو آموخته و تو را بسنت پيغمبرش بينا كرده بشرحى كه در اين فرمان‌