تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٢٠ - (آدابى كه باصحابش آموخت) (و آنها چهار صد بابست براى دين و دنيا)

مستى خواب و مستى سلطنت، دوست دارم مؤمن در هر پانزده روز يك بار نوره كشد، ماهى كمتر بخوريد كه بدن را آب كند و بلغم را بيفزايد و نفس را سخت كند، جرعه جرعه نوشيدن شير درمان هر درديست جز مرگ، انار را با پيش بخوريد كه معده را شستشو كند و دل را زنده كند و وسوسه شيطان را ببرد، كاسنى بخوريد كه هر بامداد يك قطره بهشتى دارد، آب باران بنوشيد كه پاك‌كننده تن و دافع بيماريها است خدا جل و عز فرمايد (١١- الانفال) و فرو فرستد از آسمان آبى تا شما را پاك كند و پليدى شيطان را از شما ببرد، سياه دانه درمان هر درديست جز زهردار، گوشت گاو درد است و شيرش درمان و همچنان روغنش، زن آبستن چيزى نخورد و بدان نياغازد كه بهتر باشد از خرماى تازه خدا فرموده (٢٥- مريم) تنه درخت خرما را بجنبان تا برايت رطب تازه بريزد، كام فرزندان خود را با خرما برداريد رسول خدا ٦ با حسن و حسين چنين كرد (١) هر كدام شما خواست با زنش در آيد او را شتابزده نكند و درنگ كند تا او هم مانند خودش بر سر شهوت آيد و تحريك شود، هر گاه يكى از شماها زنى ديد كه از او خوشش آمد برود نزد همسرش زيرا او هم دارد هر آنچه كه آن زن دارد و او ديده است و مبادا شيطان را بدل خود راه دهد و ديده خود را از زن بيگانه باز دارد و اگر هم زن ندارد دو ركعت نماز بخواند و خدا را بسيار حمد كند، هر كدام شماها خواست بزنش درآيد بايد كم سخن گويد كه سخن اين هنگام باعث لالى مى‌شود، هيچ كدام از شماها بدرون فرج زنش نگاه نكند كه مايه پيسى شود، و هر گاه يكى از شماها بزنش درآيد بايد بگويد «بار خدايا براستى من‌