تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥٩ - آنچه در مختصر اين معانى از آن حضرت روايت شده است

آنكه نتواند اظهار كند بسلطان برساند خدا روز رستاخيز هر دو گامش را بر صراط استوار دارد.

(١) ١٨٥- فرمود: دو چيز غريبند سخن حكيمانه از نابخرد، آن را بپذيريد، و سخن ناهنجار از از فرزانه از آن درگذريد.

(٢) ١٨٦- فرمود: تنبل را سه نشانه است سستى كند تا بكوتاهى كردن رسد، و كوتاهى كند تا از دست بدهد، و از دست بدهد تا گناه كند.

(٣) ١٨٧- فرمود: هر كه از طلب حلال شرم نكند بخود سود رساند و خرجش سبك باشد و تكبر از او برود، و هر كه بروزى اندك خدا خوشنود باشد خدا بكردار اندك از او خشنود است، و هر كه شيفته دنيا گردد آرزويش در آن دراز گردد، خدا باندازه شيفته بودنش بدنيا دلش را كور كند، و هر كه بدان بيرغبت باشد و آرزويش را در آن كوتاه كند خدايش نياموخته دانشى عطا كند، و بى‌رهبرى براه راستش برساند، و كوردلى را از او ببرد، و او را بينا گرداند، هلا پس از من مردمى باشند كه سلطنت و كشوردارى براى آنها ميسر نباشد جز با كشتار و زورگوئى، و توانگرى براى آنها استوار نشود جز ببخل، و محبوب مردم نشوند جز بپيروى از هواى نفس و سستى در دين، هلا هر كه اين روزگار را دريابد و بر فقر شكيبا باشد با اينكه بتوانگرى تواند رسيد، و بگمنامى صبر كند با اينكه ميتواند نامور گردد، و ببدخواهى مردم صبر كند با اينكه ميتواند محبوب آنان باشد، و بدين كار قصدى جز رضاى خدا و آخرت نداشته خداوند بدو ثواب پنجاه صديق عطا كند.

(٤) ١٨٨- فرمود: مبادا خشوع منافقانه كنيد، و آن اينست كه تن خشوع دارد و دل خشوع ندارد.