تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥٣٩ - پندهاى مسيح در انجيل و جز آن- از حكمتهاى او است

همچنين حكمت در دل متواضع پرورش يابد نه در دل متكبر زورگو، آيا ندانيد هر كه سر بر سقف بر فرازد شكسته سر گردد، و هر كه سر از آن فرود گيرد در سايه‌اش باشد، و وى را مأوى دهد، و همچنين هر كه براى خدا تواضع نكند خدايش زبون سازد و هر كه براى خدا تواضع كند او را بر افرازد، عسل در خيك همه گاه خوب نيست و همچنين هر دلى حكمت پرور نيست، خيك تا ندريده و نخشكيده و نگنديده ظرف عسل مى‌شود، و همچنين دل تا از شهوات پاره نشده و طمعش چركين نكرده و خوشى و نعمتش سخت ننموده ظرف حكمت ميتواند بود.

(١) بدرستى براى شما ميگويم كه آتش‌سوزى در يك خانه بديد آيد و پيوسته از خانه‌اى بخانه‌اى درگيرد تا خانه‌هاى بسيارى را بسوزد مگر اينكه آن خانه نخست را دريابند و از بن برآرند تا آتش از كار بيفتد. چنين است ستمگر نخست اگر جلو دست او را بگيرند دنبالش پيشواى ستمگرى نيايد تا بدو اقتداء كنند چونان كه اگر آتش در خانه نخست بچوب و تخته درنگيرد چيزى را نسوزاند.

بدرستى براى شما ميگويم: هر كه بمار بنگرد كه قصد برادرش كرده كه او را بگزد و برادر را برحذر ندارد و مار او را بكشد برى‌ء از شركت در خونش نيست. و همچنين هر كه ببرادرش بنگرد كه ميخواهد گناه كند و او را از انجام آن بد بر حذر ندارد تا گناهش اندر گيرد برى از شرك در گناهش نيست، و هر كه تواند ستمگرى را جلو گيرد و جلوش را نگيرد چون مرتكب ظلم است، چگونه ظالم بهراسد با اينكه در ميان شما آسوده زيد و بازش ندارند و جلوش را نگيرند و دستش را كوتاه نكنند. از كجا