تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٦٩ - كلمات قصارى هم در اين معانى از آن حضرت

(١) ٢٢- فضيل بن يسار گويد از امام رضا ٧ پرسيدم افعال بنده‌هاى خدا مخلوقند يا غير مخلوق؟

فرمود ٧: بخدا آنها مخلوقند- مقصودش خلق تقدير بود نه خلق تكوين سپس فرمود: ايمان يك درجه بالاى اسلام است، و تقوى يكدرجه برتر از ايمان، و بآدميزاده چيزى بهتر از يقين داده نشده.

(٢) ٢٣- از بهترين بنده‌هاى خدا پرسش شد؟ فرمود: آن كسانيند كه هر گاه نيكى كنند خرم شوند، و هر گاه بد كنند آمرزش خواهند، و هر گاه عطا شوند شكر گزارند، و هر گاه بلا بينند صبر كنند، و هر گاه خشم كنند درگذرند.

(٣) ٢٤- از حقيقت توكلش پرسش شد فرمود: اينست كه جز از خدا نترسى.

(٤) ٢٥- مهمانى كردن براى زناشوئى از سنت است.

(٥) ٢٦- ايمان چهار ركن دارد: توكل بر خدا، رضا بقضاء خدا، تسليم بامر خدا، و واگذاشتن كار بخدا، آن بنده خوب (مؤمن آل فرعون) گفت (٢٤- غافر) كار خود را بخدا وانهم، و خدايش از بدانديشى آنان نگهداشت.

(٦) ٢٧- صله رحم كن گر چه با جرعه آبى باشد، و بهتر صله رحم خوددارى از آزار او است، فرمود: در قرآنست (٢٦٨- البقرة) صدقات خود را بمنت و آزار بيهوده مسازيد.

(٧) ٢٨- از نشانه‌هاى دين‌فهمى حلم و علم است، و خموشى بابى است از حكمت، خموشى دوستى آرد، و راستش كه آن رهبر بهر خوبيست.