تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٦٨ - كلمات قصارى هم در اين معانى از آن حضرت

(١) ١٨- مردى از آن حضرت تفسير قول خدا را پرسيد (٣- الطلاق) هر كه بخدا توكل كند او را بس است- فرمود: توكل درجاتى دارد، يكى اينكه در همه كارت بدو اعتمادى كنى در آنچه با تو كند و بهر چه با تو كند خشنود باش و بدانى از خيرخواهى و رعايتت كوتاهى نكند، و بدانى كه صلاح در آن بوده و با واگذارى همه اينها بوى بدو توكل كنى، يكى اينكه عقيده بغيبهاى خدا داشته باشى كه در علم تو نگنجند و علم آن را بوى و بامناء وى وانهى و در آنها و جز آنها بدو اعتماد داشته باشى.

(٢) ١٩- احمد بن نجم او را از عجب پرسيد كه مفسد عمل است در پاسخ فرمود: عجب درجاتى دارد يكى اينكه كردار بد بنده در نظرش خوش جلوه كند و آن را خوب بداند و پندارد كار خوبى كرده. يكى اينكه بنده‌اى بخدا ايمان آرد و منت بر خدا نهد با اينكه خدا را باو منت است در اين باره.

(٣) ٢٠- فضل گويد بامام رضا ٧ گفتم يونس بن عبد الرحمن معتقد است كه معرفت كسبى است فرمود: نه، درست نرفته خدا بهر كه خواهد ايمان ميدهد و در برخى پابرجا است و در برخى عاريت، پابرجا آنست كه خدا هرگز آن را نربايد و عاريت آنست كه بمرد ميدهد سپس از او ميگيرد.

(٤) ٢١- صفوان بن يحيى گويد از امام رضا ٧ پرسيدم بنده‌هاى خدا را در معرفت كار و كردى هست؟ فرمود: نه، گفتم در برابر آن مزدى دارند؟ فرمود: آرى خدا بفضل خود به آنها معرفت داده، و بفضل خود بدانها درستى دهد.