تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٦٣ - وصف آن حضرت از امامت و امام و مقام او

دفاع ميكند و براه خدا دعوت ميكند با حكمت و پند خوب و حجت رسا.

(١) امام خورشيد تا با نيست كه نورش جهان را فرا گيرد و اندر افقى است كه ديده و دستها بدان نرسند.

امام ماه تابنده و چراغ فروزنده و نور طلوع‌كننده و اختر رهنمائيست در تارى‌هاى شب تاريك و دليل هدايت و نجات بخش از هلاكت است.

امام شعله ايست بر سر تپه و گرم كن هر پناهنده است دليل است در مهلكه‌ها و هر كس از او جدا است نابود است.

امام ابريست بارنده و بارانيست تند و آسمانيست سايه بخش و زمينى است هموار و چشمه‌ايست.

جوشان و اصطخر و بوستانست.

امام امينى است رفيق و پدرى است مهربان و برادرى است همزاد و چون مادرى براى فرزند صغير دلسوز و پناه بنده‌هاى خدا.

امام امين خدا است در زمين و ميان خلقش و حجت او است بر بنده‌هايش و خليفه او است در بلادش و دعوت كن بخدا و دفاع كن از حريم خدا است.

امام از گناهان پاك و از عيوب مبرا است، بعلم مخصوص و ببردبارى موسوم است، نظام دين و عزت مسلمين و خشم بر منافقين و نابودى كفار است.