تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢٩٢ - وصيت آن حضرت

رأى نخواهند و با تو مشورت نكنند، و اگر سخنى بگوئى گفته‌ات را نپذيرند، و اگر زنى را خواستگارى كنى بتو ندهند، تو را به پنج عمل در برابر مردم سفارش كنم: اگر ستم شدى ستم مكن، اگر بتو خيانت شود تو خيانت مكن، اگر دروغت گويند تو دروغ مگو، اگرت مدح كنند شاد مشو و اگرت نكوهش كنند بيتابى مكن و در آنچه كه در باره تو گفته شود انديشه كن و اگر آنچه در باره‌ات گفته‌اند در خود ديدى بدان كه سقوط تو از چشم بيناى خدا جل و عز در هنگامى كه براى امر درستى خشم كردى مصيبتى بزرگتر است برايت از اينكه بيم دارى از چشم مردم بيفتى، و اگر بر خلاف واقع گفته‌اند اين خود ثوابيست كه بيرنج بدست آورده‌اى.

(١) و بدان كه تو دوست ما شمرده نشوى تا چنان (محكم) شوى كه اگر همه همشهريانت گرد آيند و بزبان واحد گويند تو مرد بدى هستى مايه اندوه تو نگردد، و اگر همه گويند تو مرد خوبى هستى شادت نكند، ولى خود را برابر قرآن بدار اگر براه قرآن ميروى و آنچه را قرآن نخواسته نميخواهى و آنچه را خواسته بخواهى و از آنچه بيم داده بترسى بر جا باش و مژده‌ات باد كه هر چه در باره تو گويند بتو زيانى ندارد، و اگر از قرآن جدائى پس براى چه بخود ميبالى، راستى مؤمن سخت متوجه جهاد با خود است تا بر هواى نفس خود غلبه كند، يك بار نفس را از كجى براستى آرد و با خواهش او براى خدا مخالف شود، و بار ديگر هم نفس او را بزمين زند و پيرو هوس او گردد و خدايش دست گيرد و از جا بلند كند و از لغزشش بگذرد و متذكر شود و بتوبه كردن و ترسيدن از خدا گرايد و معرفت و بينائيش بيفزايد براى اينكه ترسش فزوده، اينست كه خدا ميفرمايد: (٢٠٠- الاعراف) راستى كسانى كه تقوى دارند چون شيطان ولگردى بآنها بر خورد فورا متذكر شوند و بيدرنگ بينا و متوجه گردند.