تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢٩٠ - كلمات قصارى هم در اين معانى از آن حضرت

و حق دادن بمردم از طرف خود و سلام كردن بآنها.

(١) ٣٠- سه چيز نجات بخشند براى مؤمن: دم بستن از مردم و بد گفتن به آنها، واداشتن خودش بدان چه بآخرت و دنيايش سود دهد، و پر گريستن بر گناهش.

(٢) ٣١- نگاه مهر آميز مؤمن بچهره برادر مؤمنش و محبت كردنش با وى عبادتست.

(٣) ٣٢- سه‌اند كه در هر مؤمنى باشند در پناه خدا است و در سايه عرش خدا روز قيامت و خدايش از هراس اكبر آسوده دارد، هر كه بمردم همان دهد كه از آنها توقع دارد، مرديكه گامى پيش و پس ننهد تا بداند كه در طاعت خدا پيش داشته يا در معصيتش، و مرديكه برادرش را بچيزى عيب نكند تا آن عيب را از خود دور كند، و براى مرد بس است كه عيب خود گيرد و از عيب مردم چشم پوشد.

(٤) ٣٣- چيزى نزد خدا پس از معرفت او محبوبتر از پارسائى در شكم و فرج نيست، و چيزى نزد خدا محبوبتر نيست از اينكه از او خواهش كنى.

(٥) ٣٤- بفرزندش محمد ٧ فرمود: هر كه از تو خير خواست براى او عمل كن اگر أهل آنست بجا عمل كردى و اگر هم كه او أهل آن نيست تو خود اهل آنى، و اگر مردى از طرف راستت بتو دشنام داد و سپس بسوى چپت گرديد و عذر از تو خواست عذرش را بپذير.

(٦) ٣٥- مجالس صالحان بنيكى دعوت كند، و آداب دانشمندان فزونى در خرد است، و طاعت واليان امر كمال عزتست، و استفاده از مال كمال مردانگى، و ارشاد مشورت‌جو قضاء حق نعمت، و خود دارى از آزار