تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢١٦ - و كلمات قصارى در اين معانى كه از آن حضرت روايت شده

است، خوشا بر كسى كه نظرش عبرتست و خموشى او فكرت و سخن او ذكر، و بر خطاى خود بگريد و مردم از شرش آسوده باشند.

(١) ٩٨- چه شگفت‌آور است اين انسان؛ بدريافت آنچه از دستش نميرود شاد است، و بر فوت آنچه‌اش بدست نمى‌آيد غمنده است، و اگر كه انديشه ميكرد بينا ميشد و ميدانست كه او تدبير شده است، و روزى او مقدر است و هر آينه اكتفاء ميكرد بدان چه ميسر است و دنبال آنچه دشوار است نميرفت.

(٢) ٩٩- هنگامى كه ببازارها ميگشت و آنان را پند ميداد ميفرمود: اى گروه بازرگانان پيش از كار از خدا خير بخواهيد، و با تسهيل كار داد و ستد بركت جوئيد، و با خريداران نزديك شويد، و خود را با حلم زينت كنيد، و از سوگند باز ايستيد، و از دروغ كناره كنيد، و از ستم بترسيد و بستم‌شده‌ها حق بدهيد (از ظلمى كه بشما شده درگذريد)، نزديك ربا نرويد و با پيمانه و ترازوى درست كار كنيد، و از مال مردم كم نگذاريد، و در زمين فساد نكنيد.

(٣) ١٠٠- از او پرسش شد از آنچه خدا آفريده كدام بهتر است؟ در پاسخ فرمود: سخن گفتن، گفته شد كدام از خلق خدا زشت ترند؟ باز فرمود: سخن گفتن سپس فرمود: با سخن است كه سپيدرو ميشوند و با سخن است كه روسياه ميشوند.

(٤) ١٠١- خوب بگوئيد تا بخوبى معروف شويد، خوب كنيد تا از خوبان باشيد.

(٥) ١٠٢- هر گاه بلا رخ داد مال را فداى جان كنيد، و چون ناگوارى رسيد جان را فداى دين كنيد،