تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢١٥ - و كلمات قصارى در اين معانى كه از آن حضرت روايت شده

گيرند، و در برابر نابخردان سخن زيادى را وانهيد، همنشين را ارجمند داريد تا انجمن شما آباد بماند، از آنها كه با شما گرايند حمايت كنيد تا بپناه شما رغبت كنند، از خود بمردم حق بدهيد تا بشما اعتماد كنند، بر شما باد باخلاق خوب كه باعث سر بلنديست، بپرهيزيد از اخلاق بد كه شريف را زبون سازند و بزرگوارى را ويران كنند.

(١) ٨٩- فرمود ٧ قانع باش تا عزيز شوى.

(٢) ٩٠- صبر سپر نداريست، و حرص نشانه فقر است، و خود آرائى اجتناب از زبونيست، و پند پناه هر كس است كه بدان پناهد.

(٣) ٩١- هر كس دانشش جامه در بر كند عيبش از مردم نهان گردد.

(٤) ٩٢- حسود را خوشى نيست، ملوك را دوستى نه، و دروغگو را مردانگى نيست.

(٥) ٩٣- براى بقاء عزتت بتنهائى شاد باش.

(٦) ٩٤- هر عزيزى زير نفوذ قرار گرفت خوار است.

(٧) ٩٥- دو چيز مردم را هلاك كرده، ترس فقر، و طلب فخر.

(٨) ٩٦- أيا مردم از حب دنيا بپرهيزيد كه مايه هر خطا است و راه هر بلاء و همراه هر فتنه و باعث هر مصيبت و گرفتارى.

(٩) ٩٧- همه خير در سه خصلت فراهم است، نظر و خموشى و سخن گفتن هر نظرى كه عبرت گير نيست سهو است، و هر خموشى كه در آن انديشه نيست غفلت است، و هر سخنى كه در آن يادآورى نيست بيهوده‌