تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٦٢ - (خطبه آن حضرت

نفاق چهار ستون دارد: هواپرستى، سستى، كينه، و طمع، و هواپرستى آن چهار پره دارد، بغى و عدوان و شهوت و عصيان، هر كه تجاوز كند گرفتارى‌هاى بسيار دارد و تنها بماند و بر او پيروز شوند، و هر كه تعدى كند از سوء سرانجامش آسوده نماند و دلش پاك نباشد، و هر كه خود را از شهوتها بركنار نكند بدرياى افسوس افتد و در آن شناور گردد، و هر كه نافرمانى كند بعمد گمراه شده و عذر و دليلى ندارد.

و اما پرده‌هاى سستى، هيبت است و گول و تعلل در كار و آرزو و اين براى آنست كه هيبت و ترس از حق بر گرداندن، گول خوردن بدنياى نقد تقصير در امر آخرتست، و تعلل در كار، افتادن در پرتگاه كوريست، و اگر آرزو نبود انسان حساب آنچه در آنست ميدانست و اگر ميدانست و اگر ميدانست حساب آنچه را در آن گرفتار است از ترس و هراس سكته ميكرد.

(١) و اما پرده‌هاى كينه‌ورى تكبر است و فخر و حميت و عصبيت، هر كه بزرگى بخود بست عقب نشست، و هر كه بخود باليد آبرو دريد، و هر كه حميت ورزيد سنگين بار شد، و هر كه را تعصب گرفت بر خلاف رفت، چه بد چيزيست كه ميان ادبار و هرزگى و سنگين‌باريست.

و پرده‌هاى طمع شاديست و خوشگذرانى و لجبازى و تكبر، شادى نزد خدا بدنما است و خوشگذرانى بخود باليدن و لجبازى بلائيست براى كسى كه او را بيچاره كند به گنهكارى و تكبر لهو و لعب و سرگرمى است و آنچه خوبست بدهد و بد را بجاى آن بستاند.