تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٦٤ - سخن آن حضرت با كميل بن زياد پس از چيزهائى كه ذكر كرد

اى كميل علم از مال بهتر است، علم پاسبان تو است و تو پاسبان مالى، مال را خرج كنى نابود مى‌شود و علم را هر چه خرج كنى فزون ميگردد، علم حاكم است و مال مورد حكم است.

(١) اى كميل بن زياد محبت عالم كيش مردم است كه بدان در زندگى طاعت بدست آيد و پس از مرگش ياد بخير، سود مال بزوالش از ميان ميرود، مال اندوزان در زندگى هم مرده‌اند و دانشمندان تا روزگار بپايد پاينده، اعيانشان ناپديد است و نمونه‌هاشان در دلها موجود است، ها، راستى كه در اينجا دانش انبوهى است- اشاره بسينه خود كرد- كه دريافت‌كننده‌اى براى آن بدست نياورم، آرى فراگيرنده‌اى غير امين باشد كه ابزار دين را در طلب دنيا بكار برد، حجتهاى خدا را بر ضرر دوستان خدا كمك خود گيرد، و از نعمت خدا كمك گيرد بر نافرمانى او، يا كسى كه دلداده امام بر حق است ولى هوش سرشارى ندارد و باول شبهه‌هاى كه باو رخ دهد در شك و ترديد افتد، بار خدايا نه اين و نه آن، يا شاگردى كه تشنه لذت و اسير شهوتست يا كسى كه آزمند و فريفته جمع مال و پس‌انداز است اين هر دو دين نگهدار نيستند و بينائى و يقين ندارند و مانندتر بدانها همان چهار پايان بيابان‌چرند همچنين دانش با مرگ دانشمندش بميرد.

بار خدايا، آرى زمين از وجود امامى كه حجت خدا است تهى نماند كه يا ظاهر و آشكار باشد و يا ترسان و ناپيدا تا حجت‌ها و بينات خدا و راويان قرآنش از ميان نروند و كجايند آنان؟ آنها شماره كمترى دارند و مقام بزرگترى، بوسيله آنها خداوند حجتهاى خود را نگهدارد تا بهمگنان آنها سپارد و در دل همانندانشان بكارد، علم آنها را تا سر حد حقائق ايمان پرتاب كرده و با روح يقين در آميخته‌اند آنچه را نعمت‌خواره‌گان دشوار شمارند بر خود آسان و هموار گيرند و بآنچه نادانان در هراسند مأنوس و آرامند