علم سلوک - فضلى، على - الصفحة ٣٣٤ - ٨ شكر

امام على (ع) هم فرمود:

اگر صبر پيشه گيرى، درحالى‌كه اجر مى‌برى (قضا و) قدرالهى بر تو جارى مى‌شود و اگر جزع و فزع كنى، درحالى‌كه درهم پيچيدى، (قضا و) قدر الاهى بر تو جارى مى‌شود.[١]

امام باقر (ع) نيز فرمود:

اگر كسى كه هنگام مصيبت و بلا صبر كند و «انا لله و انا اليه راجعون‌» بر زبان جارى سازد و حمد الاهى را به جا آورد، به درستى به آنچه خدا ساخته، خشنود گشته و اجرش بر خدا ثابت شده است و اگر كسى چنين نكند قضاى الاهى بر او جارى شده- درحالى‌كه نكوهيده است- و خدا اجرش را پايمال مى‌كند.[٢]

٨. شكر

شكر، قدردانى سپاس‌گزارانه و تجليل ستايش‌گرانه خداى مُنعِم است كه نعمت‌هايى را ارزانى داشته است؛[٣] نعمت‌هايى كه برخى در ظاهر به چشم همگان آشكار است؛ مانند رزق مادى، تندرستى و رفاه مالى و برخى در باطن و از ديدگان پنهان است، گرچه براى خود شخص، درخششى فرح‌بخش دارند؛ مانند روزى معنوى، محبت به خداى سبحان و امام حسين (ع).[٤]

[١] -« ان صبرت جرى عليك القدر و انت مأجور و ان جزعت جرى عليك القدر و أنت مأزور.»( نهج‌البلاغه، حكمت ٢٩١.)

[٢] -« من صبر و استرجع و حمد الله عند المصيبة، فقد رضى بما صنع الله و وقع اجره على الله و من لم يفعل ذلك جرى عليه القضاء و هو ذميم و أحبط الله أجره.»( محمد محمدى رى‌شهرى، ميزان الحكمة، ج ٥، ص ٢٠٧١؛ على طبرسى، مشكاة الانوار، ص ٢٢.)

[٣] - بنگريد به: عبدالرزاق كاشانى، شرح منازل السائرين، ص ٢١٢؛ حسين راغب اصفهانى، المفردات؛ حسن مصطفوى، التحقيق فى كلمات القرآن الكريم، ج ٦، ماده« ش ك ر».

[٤] - بنگريد به: محمد محمدى رى‌شهرى، ميزان الحكمة، ج ١٠، ص ٤٣٦١، ح ٢٠٣٤٤ به بعد.