ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٣٠ - شرحها
است كه كفار معارض با پيغمبر به علماى يهود و نصارى يا خصوص يهود داشتهاند در اين صورت هم اين حكم از اين نظر شخصى است و موضوع ندارد ولى از نظر مراجعه به اهل دانش و دين در اخذ مسائل و تحصيل يقين يكى كلى عقلى است و هميشه به قوت خود باقى است و مرجع عمومى و ثابت براى مسلمانان همان ائمه معصومين عليهم السلام هستند.
٢- در تفسير «وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ» طبرسى (ره) گفته: يعنى قرآنى كه به تو وحى شده شرف تو و تبار تو از قريش است- از ابن عباس و سدى. و گفته شده شرف همه عرب است زيرا قرآن به زبان آنها است و اين شرافت براى نزديكتران به پيغمبر مخصوصتر است و شرف قريش بيشتر از سائر عرب است و شرف بنى هاشم در ميان قريش بيشتر است و مقصود از «سوف تسئلون» باز پرسى از شكر اين نعمت شرف است و برخى گفتهاند:
بازپرسى از قرآن و از قيام بحق آن است، مجلسى (ره) گويد: من گويم بنا بر تفسير امام ذكر در آيه به معنى مذكر است و معنى «سوف تسئلون» اين است كه تو و قوم تو مرجع پرسش از معانى قرآن مىشويد تا آخر الزمان و اين معنى مفهومتر است، از ظاهر اين خطاب چنانچه بر ذوى الالباب پوشيده نيست.
پايان كلام مجلسى (ره).
ظاهر آيه اين است كه قرآن دليل روشن خداشناسى و ديندارى است و متضمن قوانين زندگى مادى و معنوى جامعه بشرى است و هر قانونى مسئول اجراء مىخواهد مسئول اجراى قوانين در حكومتهاى بشرى هيئت دولت است و مسئول اول نخست وزير است كه زمام امور به دست او است و امضاى او در اجراء هر گونه حكمى سنديت دارد، بنا بر اين مسئوليت لازم مقام فرماندهى و پيشوائى است و اين كنايه روشنى از مقام امامت و خلافت است و به همين نظر اختصاص به ائمه معصومين دارد، اگر چه مسئوليت از نظر اتمام حجت بواسطه قرآن براى همه بشر است از نظر اينكه قرآن دليل روشن صدق