ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٠٦ - شرحها

گواه بر شما باشد و شما گواه بر مردم» يعنى رسول گواه بر اطاعت شما از دين گردد و به اين واسطه عادل باشيد و نسبت به امتهاى گذشته گواه شويد كه پيغمبران آنها تبليغ رسالت به آنها كردند و آنها نپذيرفتند و كافرشان مستوجب دوزخ باشد و مؤمنشان مستحق بهشت به گواهى شما و اين اشراف مراتب است و مضمون اين آيه موافق آيه ١٣٨ سوره بقره باشد، بعضى گفته‌اند: مقصود اين است كه رسول گواه بر شما است در اينكه رسالت خدا را به شما ابلاغ كرده و شماها گواه بر مردم بعد باشد براى آنكه هر چه را رسول به شما ابلاغ كرده به آنها ابلاغ كنيد.

٤- (آيه ٢١ سوره هود): «أَ فَمَنْ كانَ عَلى‌ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ‌» استفهام تقريرى است و مقصود از بيّنه قرآن است و در مقصود از صاحب بيّنه دو قول است: ١- پيغمبر اسلام ٢- هر كسى كه به حق پيرو دينى و مذهبى است طبق حجت و دليل روشن زيرا لفظ" من" شامل همه خردمندان است ٣- مقصود مؤمنان اصحاب پيغمبر است، و در مقصود از" شاهد منه" كه همراه او است چند قول است:

١- جبرئيل كه از طرف خدا قرآن را به محمد (ص) مى‌خواند، اين قول ابن عباس و مجاهد و زجاج است.

٢- شاهد خود محمد است كه از طرف خدا مبعوث بر خلق است، از حسين بن على و ابن زيد روايت شده و جبائى هم پذيرفته است.

٣- مقصود از شاهد خودش: زبان پيغمبر است كه قرآن را تلاوت مى‌كند، از ابن حنفيه و حسن و قتاده نقل شده است.

٤- شاهد از خودش، على بن ابى طالب است كه گواه پيغمبر بود و از خودش بود، از امام باقر و امام رضا (ع) روايت شده و طبرى هم به اسناد خود آن را از جابر از على (ع) نقل كرده است.

٥- مقصود از شاهد: فرشته‌اى است كه همراه پيغمبر بوده و او را تأييد