ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٠٥ - شرحها

آن شرم داشت و نزد مردم مرتكب آن نتوان شد زيرا روز قيامت گواهان عادلى بر آن كار اقامه مى‌شود هر چه هم پنهانى انجام شود، گواهانى كه صدور حكم طبق گواهى آنها ترديدى نيست و قدحى كه شهادت آنها را بى‌اثر كند متصور نباشد، چون پيغمبران و معصومان و فرشته‌هاى گرامى كه دفتر نويسان خدايند و خود اعضاء تن و زمان و مكان ارتكاب جرم. تا اينجا كلام طبرسى در تفسير اين آيه نقل شد.

٢- (آيه ١٣٨ سوره بقره): طبرسى در تفسير اين آيه گفته است:

خداى عز اسمه خبر دهد كه امت محمد را عدل و واسطه ميان رسول و مردم ساخته و بسا گفته‌اند، در صورتى كه ميان امت پيغمبر كسانى هستند كه عادل نيستند و مقام وساطت ندارند، چگونه به طور دسته جمعى و عموم آنها را بدين صفت آورده است؟ جواب اين اعتراض اين است كه مقصود همان افرادى است كه اين صفت را دارند و در هر عصرى بايد جمعى با اين صفت موجود باشند، و در ذيل آن اخبارى نقل كرده كه مقصود از امت وسط ائمه معصومين هستند.

٣- (آيه آخر سوره حج): طبرسى در تفسير آن گفته است:

مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْراهِيمَ‌: مقصود دين ابراهيم است، زيرا كيش ابراهيم داخل در كيش محمد است و او را پدر همه خوانده زيرا احترام او بر همه مسلمانان لازم است چون احترام پدر بر پسر چنانچه ازواج پيغمبر را مادران امت ناميده است، اين قول از حسن است و گفته‌اند كه عرب همه اولاد اسماعيل هستند و اكثر عجم هم اولاد اسحق و اين هر دو پسران ابراهيمند و از روى غلبه او را پدر همه گفته است «خدا شما را مسلمان ناميده» ابن عباس و مجاهد چنين گفته‌اند و از ابن زيد نقل شده كه" هو" به ابراهيم برگردد و نامگذارى مسلمان از او است براى آنكه او گفت: خدايا از نسل ما امت مسلمانى ببار آور «من قبل» يعنى پيش از نزول قرآن «و هم در اين» قرآن «تا رسول اكرم‌