ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٩٠ - شرحها

٢- معرفت رسول.

٣- معرفت ائمه.

٤- برائت از دشمنان آل محمد.

و ثلاثه را بعضى كنايه از سه خليفه دانسته‌اند، مجلسى (ره) از پدر خود نقل كرده است كه: مقصود از اربعه چهار چيزى است كه بعد از اين بيان كرده است كه عبارت از:

١- توبه.

٢- ايمان.

٣- عمل صالح.

٤- ره‌جوئى به ولايت ائمه معصومين (ع) است. مجلسى (ره) در اينجا گويد: يعنى عادت خداى سبحان وفق قانون حكمت و مصلحت بر اين جارى است كه هر چيز را به وسيله اسباب پديد آرد، چون ايجاد زيد از پدران و مواد و عناصر. گر چه مى‌تواند بر اينكه آن چيز را يكباره بى‌سببى از كتم عدم ايجاد كند و همچنان بيشتر علوم و معارف بندگان را وابسته شرائط و علل و اسباب نموده، چون معلم و امام و رسول و ملك و لوح و قلم گر چه ممكن بود بدون آنها افاضه نمايد و همچنان است امور ديگرى كه در جهان است. و در اين زمينه كه امام در مقام بيان احتياج بوجود امام است تطبيق اين فرمول كلى بدين وجه است:

١- شى‌ء در اينجا عبارت است از حصول نجات و وصول به درجات سعادت آخرت يا هر چيز ديگر.

٢- سبب در اينجا عبارت از معرفت و طاعت است.

٣- شرح و گشايش اين موضوع شريعت مقدسه است.

٤- عَلَم: عبارت از نشانه است و مقصود از آن وسيله دانستن شرع است، يا عِلْم: و عبارت از دانش است و مقصود از آن سبب علم است كه همان‌