ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٠٧ - باب اشاره و نص بر ابى جعفر دوم امام محمد تقى(ع)

باب اشاره و نص بر ابى جعفر دوّم امام محمد تقى (ع)

١- يحيى بن حبيب زيّات گويد: به من خبر داد كسى كه نزد ابى الحسن الرضا (ع) نشسته بود كه چون از خدمت آن حضرت بر خواستند، فرمود: ابا جعفر را (امام محمد تقى) ملاقات كنيد و به او سلام بدهيد و با او تجديد عهد كنيد، و چون آن جمع برخاستند و رفتند رو به من كرد و فرمود: خدا مفضل را رحمت كند، او به كمتر از اين قناعت مى‌كرد.

٢- معمر بن خلاد گويد: از امام رضا (ع) شنيدم، چيزى گفت و فرمود: چه حاجتى به اين داريد؟ اين ابو جعفر است كه او را به جاى خود نشانديم و جانشين خود كردم و فرمود: ما خاندانى هستيم كه صغير ما از كبير ما ارث برند به مانند هم هيچ تفاوتى ندارند- يعنى كم سنّى او مانع از مقام امامت و تصدى خلافت حقّه نيست. از مجلسى ره- و ذكر شيئاً- يعنى چيزى از نشانه‌هاى امامت را ياد آور شد يا آنكه راجع به انحصار امامت در اولاد حسين چيزى گفت و فرمود به برادرها نمى‌رسد و از اين مطالب راجع به امر امامت و بعضى آن را" ذكر" از مجهول باب تفعيل دانند، يعنى حضور آن حضرت عرض شد.

٣- محمد بن عيسى گويد: من خدمت ابى جعفر دوّم (ع) رسيدم، او در باره چيزهائى با من مناظره كرد و سپس فرمود: اى ابا