ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٤٣ - باب ذكر نيروهاى معنوى و روحى كه در ائمه بوده است

باب ذكر نيروهاى معنوى و روحى كه در ائمه بوده است‌

١- جابر جعفى گويد: امام صادق (ع) فرمود: اى جابر، براستى خدا تبارك و تعالى خلق را سه دسته آفريده و اين است قول خدا عز و جل (٦- ١١ سوره واقعه): «شما سه دسته بوديد كه با هم جفت شديد: أصحاب ميمنه، چه كسانند أصحاب ميمنه؟ (خوش سرانجام و با بركت) و اصحاب مشأمه. كيانند اصحاب مشأمه؟ (بدبخت و شوم) و سابقون سابقون (پيشروان درجه يك) آنان مقربانند»، دسته سابقون:

رسولان خدا و مخصوصان حضرت او باشند از خلق او كه در آنها پنج نيروى روحى نهاده:

١- با روح القدس آنها را تأييد كرده و به وسيله او هر چيز را شناخته و فهميدند.

٢- روح ايمان و عقيده كه به وسيله آن از خدا عز و جل بترسند.

٣- روحيه توانائى كه به وسيله آن فرمان خدا برند.

٤- روح شهوت كه به وسيله آن طاعت خدا جويند و از نافرمانى خدا بدشان آيد.

٥- روحيه عمومى كه به وسيله آن مردم رفت و آمد كنند و زنده باشند.

و در مؤمنان اصحاب ميمنه:

١- روح ايمان كه بدان از خدا ترسند.

٢- روحيه ناتوانى كه بدان قدرت بر طاعت خدا دارند.

٣- روحيه شهوت كه در طاعت خدا پويند.

٤- روحيه عمومى كه بدان مردم همه رفت و آمد كنند و زنده باشند.