ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٤١ - باب در اينكه ائمه(از غيب) حديث دريابند و الهام گيرند

ائمه دانشمندان راستگوى الهام‌گيرنده حديث دريابنده (از غيب‌اند).

٤- محمد بن مسلم گويد: كلمه محدث نزد امام صادق (ع) برده شد، فرمود آن كسى است كه آواز (فرشته را) مى‌شنود و شخص او را نمى‌بيند به او گفتم: قربانت، چطور مى‌داند كه او فرشته است؟ فرمود: آرامش دل و اطمينان خاطر يابد تا بداند كه آن سخن فرشته است.

٥- حمران بن اعين گويد: امام باقر (ع) فرمود: على (ع) محدّث بود، من نزد ياران خود بيرون شدم گفتم: خبر شگفت آورى براى شما آوردم، گفتند: آن چيست؟ گفتم: از امام باقر شنيدم، ميفرمود: على (ع) محدّث است، گفتند: كارى نكردى، خوب بود بپرسى چه كسى به او حديث مى‌گويد؟ نزد آن حضرت برگشتم و گفتم: آنچه به من باز گفتى به يارانم باز گفتم و گفتند: كارى نكردى لازم بود بپرسى چه كسى براى او حديث ميگويد؟ به من فرمود: فرشته‌اى به او حديث ميگويد، گفتم: مى‌فرمائيد كه او پيغمبر است؟ گفت دستش را چنين حركت داد. يا آنكه مانند صاحب سليمان يا صاحب موسى است يا چون ذى القرنين يا چنانچه به شما رسيده كه خودش فرمود: در ميان شما مانند او هست (يعنى مانند ذو القرنين، مقصود على (ع) در اين حديث ذو القرنين، خودش بوده است).