ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٦٩ - باب در شأن إنا أنزلناه في ليلة القدر و تفسير آن

بيم دهنده‌اى معين كرد، فرمود: اگر بگوئى: نه، بايد رسول خدا (ص) نسل آينده را كه در صلب مردم بودند مهمل گذارده باشد.

سائل: آيا وجود قرآن در ارشاد و هدايت آنان بس نبود؟

امام: چرا، ولى به شرط آنكه مفسر و شارحى براى آن دريابند.

سائل: مگر خود رسول خدا (ص) آن را شرح و تفسير نكرده بود.

امام: چرا، همه آن را براى يك شخص تفسير كرد و به او آموخت و مقام او را براى مردم بيان كرد و آن على بن ابى طالب (ع) بود.

سائل: اين مطلب خصوصى است و از نظر شما است ولى عموم مردم آن را تحمل نكنند و نپذيرند.

امام: خدا نخواسته كه پرستش شود جز محرمانه تا سرآغاز دورانى رسد كه دينش در آن آشكار گردد، چنانچه مدتها رسول خدا (ص) با حضرت خديجه در نهانى مسلمانى داشتند تا دستور اعلان آن رسيد.

سائل: صاحب اين دين مى‌تواند آن را نهان دارد.

امام: مگر روزى كه على (ع) با رسول خدا (ص) ايمان آورد آن را نهان نداشت تا امر نبوت آن حضرت اعلام شد؟

سائل: چرا، از دوران كودكى آن حضرت بطور نهانى مسلمانى داشت تا وقتى پيغمبر رسماً مبعوث شد.

امام: امر امامت ما هم چنين است تا مقدر در كتاب الهى بسر آيد.