موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٨٥ - فصل چهارم ضرورت اصلاح نفس

خود اين فطرت، مبدأ و منشأ خيرات و سعادات است و خود خيّر، بلكه خير است، وَالْحَمْدُ للَّهِ تَعالى.

فصل چهارم ضرورت اصلاح نفس‌

] اكنون كه معلوم شد تمام خيرات از سرچشمه نور فطرة اللَّه است- در صورتى كه محتجب به حجاب‌هاى طبيعت نباشد و اسير دام‌هاى پيچاپيچ نفس و ابليس نگردد- و كفيل سعادت مطلقه انسانى همين فطرت شريفه است، و نيز معلوم شد كه تمامى شرور از فطرت محجوبه مظلمه به ظلمات طبيعت است و منشأ همه شقاوات و بدبختى‌ها در دنيا و آخرت، همين احتجابات است، بايد دانست كه اگر انسان از خود غفلت كند و درصدد اصلاح نفس و تزكيه آن برنيايد و نفس را سرخود بارآورد، هر روز، بلكه هر ساعت بر حجاب‌هاى آن افزوده شود و از پسِ هر حجابى حجابى، بلكه حُجُبى براى او پيدا شود تا آن‌جا كه نور فطرت به‌كلى خاموش و منطفى شود و از محبت الهيه در آن اثرى و خبرى باقى نماند، بلكه از حق‌تعالى و آنچه به او مربوط است- از قرآن شريف و ملائكة اللَّه و انبياى عظام و اولياى كرام- عليهم السلام- و دين حق و جمله فضائل- متنفّر گردد و ريشه عداوت حق- جلّ و علا- و مقرَّبان درگاه مقدس او در قلبش محكم و مستحكم گردد تا آن‌جا كه به‌كلى درهاى سعادت بر او بسته شود و راه آشتى با حق تعالى و شفعاء- عليهم السلام- منسدّ گردد و مخلَّد در ارض طبيعت گردد كه باطن آن در عالم ديگر جلوه كند، و آن خلود در عذاب جهنم است.

و اين افزايش حجب، سبب طبيعى دارد، و آن، آن است كه اين سه قوّه؛