موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٨٢ - فصل دوم در بيان ثمرات قوّه غضبيّه

آن، نفس از حوصله بيرون رود و با ناملايمات سازگار نباشد، و بدون ميزان و از روى جهالت افسارگسيخته شود و غضبش به جوش آيد و خوددار نباشد، و اين، از شعب افراط قوّه غضب است.

و شايد سفاهت، در اصل، همان سبك‌مغزى و جهالت و خفّت عقل باشد [١]، و چون كسى كه متمكّن از حفظ قوّه غضبيه نيست جاهل و سبك‌مغز و خفيف العقل است، از خلاف حلم به سفاهت تعبير شده است؛ نه آن‌كه جوهراً معناى سفه ضد حلم باشد، و اين گرچه مخالف ظاهر قول لُغويّين است، لكن موافق اعتبار و ريشه لغت است، و در هر صورت در مقصد ما مدخليتى ندارد، و تحقيق آن از وظيفه اين اوراق خارج است و چندان هم مورد اهميت نيست.

فصل دوم در بيان ثمرات قوّه غضبيّه‌

] بدان‌كه قوّه غضبيه اگر در تحت تصرف عقل و شرع تربيت شود، يكى از بزرگ‌ترين نعمت‌هاى الهى و بالاترين كمك‌كارها به راه سعادت است، و با قوّه غضب حفظ نظام جهان و حفظ بقاى شخص و نوع شود، و مدخليتى بزرگ در تشكيل مدينه فاضله دارد. با اين قوّه شريفه، انسان و حيوان حفظ بقاء خود و نوع خود كند و از ناملايمات طبيعت دفاع كند و خود را از زوال و فنا نجات دهد، و اگر اين قوّه در انسان نبود، از بسيارى از كمالات و ترقّيات بازمى‌ماند و حفظ نظام عائله نمى‌كرد و از مدينه فاضله مدافعه و ذبّ نمى‌نمود.

[١] زبيدى گويد: السَّفيه: خفيف العقل. (تاج العروس، ج ٩، ص ٣٩١)