موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١١٠ - فصل پنجم راه تحصيل ايمان

مروىّ است كه فرموده: «انْظُرْ إلى ما قالَ، وَلا تَنْظُرْ إلى مَنْ قالَ» [١].

و اگر در شب و روز، چند دقيقه‌اى به حسب اقبال قلب و توجه آن- يعنى به مقدارى كه قلب حاضر است- نفس را محاسبه كند در تحصيل نور ايمان، و از آن مطالبه نور ايمان كند و آثار ايمان را از آن جستجو كند، خيلى زودتر به نتيجه مى‌رسد، إن شاء اللَّه.

عزيزا! ممكن است در اوّل امر، انس با اين معانى براى نفس مشكل باشد و شيطان و وساوس نفسانيه نيز به اشكال آن بيفزايد و انسان را از تحصيل اين احوال مأيوس كند و به انسان سلوك راه آخرت و سلوك إلى اللَّه را بزرگ و مشكل نمايش دهد و بگويد: اين معانى مال بزرگان است و به ما ربطى ندارد، بلكه گاهى شود كه اگر بتواند، انسان را از آن متنفر كند و با هر اسمى شده از آن منصرف كند، ولى انسان حق‌طلب بايد استعاذه حقيقيه از مكايد آن پليد كند و به وسواس آن اعتنا نكند و گمان نكند كه راه حق و تحصيل آن امرى است مشكل. بلى، اوّل مشكل‌نما است، ولى اگر انسان وارد شود در آن، خداىِ تعالى طرق سعادت را آسان و نزديك كند.

اكنون اين دستور جزئى كه ذكر شد، اشكالى ندارد و مخالف هيچ‌يك از كارها نيست و به جايى ضررى نمى‌رساند. طالب حق خوب است چندى اقدام كند؛ اگر در صفاى قلب و طهارت آن تغييرى ديد و نورانيت باطن خود را دريافت، بيشتر اقدام كند. معلوم است اين امور، تدريجى و با طول زمان انجام گيرد، و

[١] اميرالمؤمنين علىّ بن أبى‌طالب عليهما السلام فرمودند: «به آنچه كه گفته شده نظر افكنيد و نگاه كنيد، نه به آن‌كه [آن سخن را] گفته است». (غرر الحكم و درر الكلم، ص ٣٦١، حديث ١١)