موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٤٠ - فصل پنجم در بيان احاديث در اين باب

و بى‌ثباتى كند، و چون از اين احتجاب بيرون آيد، فقط فقدان وصال محبوب براى او ناگوار است و جزع او بر فراق محبوب حقيقى باشد، و صبر عن اللَّه براى او اصعب امور است. واللَّه الهادى.

فصل پنجم در بيان احاديث در اين باب‌

] در كافى شريف، سند به حضرت صادق- سلام اللَّه عليه- رساند كه فرمود:

«چون روز قيامت شود، يك‌دسته از مردم برخيزند و بيايند به درِ بهشت. به آنها گفته شود كه شما چه اشخاصى هستيد؟ مى‌گويند: ما اهل صبر هستيم. گفته شود: شماها بر چه چيز صبر كرديد؟ مى‌گويند: ما بر طاعت خدا صبر كرديم و از معصيت خدا صبر كرديم. پس خداى عزّ وجلّ فرمايد: راست گفتند، داخل بهشت شويد، و اين است مفاد قول خداى تعالى: إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ‌ [١]» [٢].

و هم از حضرت اميرالمؤمنين- عليه الصلاة و السلام- حديث كند كه فرمود:

[١] «همانا اجر صابران، بدون حساب و به‌طور كامل اداء مى‌شود». (الزّمر (٣٩): ١٠)

[٢] متن حديث، چنين است: «إذا كانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ يَقُومُ عُنُقٌ مِنَ النَّاسِ فَيَأتُونَ بابَ الْجَنَّةِ فَيَضْرِبُونَهُ. فَيُقالُ لَهُمْ: مَنْ أنْتُمْ؟ فَيَقُولُونَ: نَحْنُ أهْلُ الصَّبْرِ. فَيُقالُ لَهُمْ: عَلى ما صَبَرْتُمْ؟ فَيَقُولُونَ: كُنّا نَصْبِرُ عَلى‌طاعَةِ اللَّهِ، وَنَصْبِرُ عَنْ مَعاصِي اللَّهِ. فَيَقُولُ اللَّهُ- عَزَّ وَجَلَّ- صَدَقُوا؛ أدْخِلُوهُمُ الْجَنَّةَ- وَهُوَ قَوْلُ اللَّهِ- عَزَّ وَجَلَّ-: «إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ»». (الكافي، ج ٢، ص ٧٥، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب الطاعة و التقوى‌»، حديث ٤)