موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٨٤ - فصل سوم در بيان خطرات انحراف قوّه غضبيّه

بازنشستگان و خمودان تفضيل داده و درجات آنها را در پيشگاه عظمت خود بزرگ شمرده‌ [١] و از پافشارى در ميدان جنگ‌ها قدردانى فرموده و آنها را به اقدام در معركه‌ها و پيشرفت در جنگ‌ها تحريص و ترغيب فرموده‌ [٢]؛ و تمام اينها در سايه قوّه شريفه غضب انجام گيرد، و با خمودى و سستى آن، انسان از تمام اين فضائل محروم شود و به ذلّت و خوارى و پستى و اسارت تن‌دردهد و از انجام وظايف انسانى و دينى بازنشيند. از اين جهت، اگر در كسى اين قوه، خامد و خاموش باشد، بايد به معالجه آن پردازد و علاج علمى و عملى آن كند تا نفس در حال اعتدال درآيد.

فصل سوم در بيان خطرات انحراف قوّه غضبيّه‌

] زياده‌روى و افراط در غضب كه بيشتر مردم به آن دچارند و در اين حديث شريف از آن تعبير به «سفه» شده است، از رذائل اخلاق و ذمائم اوصاف است كه انسان را به هلاكت مى‌كشاند، و چه بسا كه مايه شقاوت دنيا و آخرت انسان گردد.

انسانى كه اين قوّه در او از حدّ اعتدال خارج است و به حدّ افراط و غلبه مايل است، چه بسا كه موجب هلاكت خود شود و دين و دنياى خود را به باد فنا دهد.

[١] «اشاره است به آيه ٩٥ سوره نساء».

[٢] «اشاره است به آياتى نظير: الأنفال (٨): ٦٥؛ التوبة (٩): ٣٨؛ النساء (٤): ٨٣.