موسوعة الإمام الخميني 49 (شرح حديث جنود عقل و جهل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٦٩ - فصل اوّل مقصود از رضا و سخط

اشارات‌ [١]، آن‌جا كه «مقامات عارفين» را گويد، اين مقام باشد؛ چنانچه محقق شهير، خواجه نصيرالدين طوسى قدس سره، تطبيق فرموده عبارت شيخ را به لازمه مقام رضا، آن‌جا كه گويد: «العارف هشّ بشّ بسّام يُبجّل الصغير من تواضعه كما يبجّل الكبير وينبسط من الخامل مثل ما ينبسط من النبيه، وكيف لا يهشّ و هو فرحان بالحقّ وبكلّ شي‌ء؟! فإنّه يرى فيه الحقّ، وكيف لا يستوي و الجميع عنده سواسية؟! أهل الرحمة قد شغلوا بالباطل» [٢]، انتهى.

ابن سينا. (متولّد در ٣٧٣ و متوفّاى ٤٢٧ ق) از اعاظم حكما و فلاسفه و اطبّاى اسلامى است. وى در بُخارا كسب علم كرده، و در ده سالگى قرآن كريم را حفظ نموده، و منطق و هندسه و نجوم را از ابو عبداللَّه ناتلى آموخته، سپس به تحصيل علوم طبيعى و طبّ و ما بعد الطبيعة پرداخته است.

مطالعه آثار فارابى، فكر او را به‌خود مشغول ساخته و موجبات علاقه فراوان وى را به فلسفه فراهم آورده است. ابن سينا از خود آثار فراوانى به يادگار گذاشته كه از همه مشهورتر شفاء (كه دائرة المعارف علوم عقلى است) و قانون در طبّ است. مدفن وى بنابر مشهور، شهر همدان است. (ريحانة الأدب، ج ٧، ص ٥٨٢)

[١] الإشارات و التنبيهات: از بهترين آثار فلسفى شيخ الرئيس ابوعلى سينا مى‌باشد كه دردو بخش منطق و حكمت تنظيم شده، و منطق آن‌را ده منهج و حكمت آن‌را ده نَمَط است كه دو نمط پايانى آن در عرفان مى‌باشد.

اين اثر فلسفى از حيث سلاست عبارات و استحكام ادلّه، مورد عنايت حكماى بعد از وى بوده، و بسيارى بر آن شرح نگاشته و حاشيه زده‌اند، كه از آن ميان شرح محقّق طوسى خواجه نصير الدين، از همه مشهورتر و مشحون به تحقيقات است، وى در آن به اعتراضات فخرالدّين رازى بر متن اشارات پاسخ داده، و نام شرح خود را حلّ مشكلات الإشارات نهاده است. (الذريعة، ج ٢، ص ٩٦)

[٢] الإشارات و التنبيهات، شرح محقق طوسى، ج ٣، ص ٣٩١.