مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٥ - ایمان به غیب

[ جلد چهارم ]

[ ادامه نبرد حق و باطل ]

توحید

مقدمات

بحث درباره توحید- یعنی ایمان به خدا و یگانگی خدا- است. بعد توضیح خواهیم داد که آیا اعتقاد به خدا و اعتقاد به یگانگی خدا، دو مسأله جدا از یکدیگر است، یا این دو مسأله توأم با یکدیگر است و اعتقاد به هر کدام از این دو، از دیگری جداییپذیر نیست.

ایمان به غیب

سرسلسله تمام معتقَدات دینی ایمان به خداست. در کلمات حضرت امیر هست که: اوَّلُ الدّینِ مَعْرِفَتُهُ [١] اوّل دین، آغاز دین، پایه دین و ریشه دین خداشناسی است. قرآن کریم نیز میفرماید:

الَّذِینَ یؤْمِنُونَ بِالْغَیبِ [٢]. اصلا مابهالتفاوت مردمانی که معتقد به ادیان هستند و حتی فلاسفه الهی که ممکن است تابع دینی هم نباشند، [با مردمانی که معتقد به دینی نیستند، و به تعبیر دیگر] مابهالتفاوت الهی و مادی همین یک کلمه است: ایمان به غیب. «غیب» یعنی نهان، یعنی حقایقی که ظاهر نیست، و «ظاهر نیست» به معنی این است که مستقیما محسوس و ملموس نیست. قرآن در بعضی موارد، کلمه «غیب» را در مقابل «شهادت» [٣] گذاشته است و عالم طبیعت را روی همین اصطلاحِ قرآن «عالم شهادت» نامیدهاند. الهی با مادی در عالم شهادت (یعنی در طبیعت) اختلاف ندارد و طبیعت و شهادت را او همان طور میشناسد که یک مادی میشناسد، ولی الهی علاوه بر