مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٨٣ - نقش ماهرانه معاویه در قتل عثمان

وزیر عثمان شد، سخت بر او مسلط شدند و به نام او هر کاری که دلشان میخواست میکردند. علی علیه السلام این قسمت را انتقاد کرد و رو در روی عثمان فرمود:

فَلا تَکونَنَّ لِمَرْوانَ سَیقَةً یسوقُک حَیثُ شاءَ بَعْدَ جَلالِ السِّنِّ وَ تَقَضِّی الْعُمُرِ [١].

تو اکنون در باشکوهترین ایام عمر خویش هستی و مدتت هم پایان رسیده است. با این حال مهار خویش را به دست مروان مده که هر جا دلش بخواهد تو را به دنبال خود ببرد.

٤. علی مورد سوء ظن عثمان بود. عثمان وجود علی را در مدینه مخل و مضر به حال خود میدید. علی تکیه گاه و مایه امید آینده انقلابیون به شمار میرفت، خصوصاً که گاهی انقلابیون به نام علی شعار میدادند و رسماً عزل عثمان و زمامداری علی را عنوان میکردند. لهذا عثمان مایل بود علی در مدینه نباشد تا چشم انقلابیون کمتر به او بیفتد. ولی از طرف دیگر بالعیان میدید خیرخواهانه میان او و انقلابیون وساطت میکند و وجودش مایه آرامش است. از این رو از علی خواست از مدینه خارج شود و موقتاً به مزرعه خود در «ینبع» که در حدود ده فرسنگ یا بیشتر با مدینه فاصله داشت برود. اما طولی نکشید که از خلأ ناشی از نبود علی احساس ناراحتی کرد و پیغام داد که به مدینه برگردد.

طبعاً وقتی که علی برگشت، شعارها به نامش داغتر شد. بار دیگر از علی خواست مدینه را ترک کند. ابن عباس پیغام عثمان را آورد که تقاضا کرده بود بار دیگر مدینه را ترک کند و به سر مزرعهاش برود. علی از این رفتار توهین آمیز عثمان ناراحت شد و فرمود:

یاابْنَ عَبّاسٍ ما یریدُ عُثْمانُ الّا انْ یجْعَلَنی جَمَلًا ناضِحاً بِالْغَرْبِ اقْبِلُ وَ ادْبِرُ، بَعَثَ الَی انْ اخْرُجَ ثُمَّ بَعَثَ الَی انْ اقْدَمَ ثُمَّ هُوَ الْآنَ یبْعَثُ الَی انْ اخْرُجَ، وَاللَّهِ لَقَدْ دَفَعْتُ عَنْهُ حَتّی خَشیتُ انْ اکونَ اثِماً [٢].