مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٨٤ - نقش ماهرانه معاویه در قتل عثمان

پسر عباس! عثمان جز این نمیخواهد که حالت من حالت شتر آبکش باشد که کارش این است در یک مسیر معین هی برود و برگردد. عثمان پیام فرستاد که از مدینه خارج شوم، سپس پیام داد که برگردم، اکنون بار دیگر تو را فرستاده که از مدینه خارج شوم. به خدا قسم آنقدر از عثمان دفاع کردم که میترسم گنهکار باشم.

٥. از همه شدیدتر آن چیزی است که در خطبه «شقشقیه» آمده است:

الی انْ قامَ ثالِثُ الْقَوْمِ نافِجاً حِضْنَیهِ بَینَ نَثیلِهِ وَ مُعْتَلَفِهِ وَقامَ مَعَهُ بَنو ابیهِ یخْضِمونَ مالَ اللَّهِ خَضْمَ الْابِلِ نِبْتَةَ الرَّبیعِ، الی انِ انْتَکثَ فَتْلُهُ وَ اجْهَزَ عَلَیهِ عَمَلُهُ وَ کبَتْ بِهِ بِطْنَتُهُ [١].

تا آنکه سومین آن گروه بپاخاست آکنده شکم میانِ سرگین و چرا گاهش.

خویشاوندان وی نیز قد علم کردند و مال خدا را با تمام دهان مانند شتر که علف بهاری را میخورد، خوردن گرفتند تا آنگاه که رشتهاش باز شد و کارهای ناهنجارش مرگش را رساند و شکم پرستی او را به سر درآورد.

ابن ابی الحدید در شرح این قسمت میگوید:

«این تعبیرات از تلخترین تعبیرات است و به نظر من از شعر معروف حطیئه که گفته شده است هجوآمیزترین شعر عرب است، شدیدتر است.».

شعر معروف حطیئه این است: