مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٣٥ - سیاست قرآن بر نیزه کردن

اسلام استفاده مینمایند. در ایران خودمان که مردم افتخار دوستی و ولایت اهل بیت اطهار را دارند، منافقان از نام مقدس اهل بیت و از سنگر مقدس «ولاء اهل البیت» سنگری علیه قرآن و اسلام و اهل البیت به نفع یهود غاصب میسازند و این، شنیعترین اقسام ظلم به اسلام و قرآن و پیغمبر اکرم و اهل بیت آن بزرگوار است. رسول اکرم فرمود:

انّی ما اخافُ عَلی امَّتِی الْفَقْرَ وَ لکنْ اخافُ عَلَیهِمْ سوءَ التَّدْبیرِ [١].

من از هجوم فقر و تنگدستی بر امت خودم بیمناک نیستم. آنچه از آن بر امتم بیمناکم کج اندیشی است. آنچه فقر فکری بر امتم وارد میکند، فقر اقتصادی وارد نمیکند.

ب. درس دوم این است که باید کوشش کنیم طرز استنباطمان از قرآن صحیح باشد. قرآن آنگاه راهنما و هادی است که مورد تدبر صحیح واقع شود، عالمانه تفسیر شود، از راهنماییهای اهل قرآن- که راسخین در علم قرآناند- بهره گرفته شود. تا طرز استنباط ما از قرآن صحیح نباشد و تا راه و رسم استفاده از قرآن را نیاموزیم، از آن بهرهمند نخواهیم گشت. سودجویان و یا نادانان گاهی قرآن را میخوانند و احتمال باطل را دنبال میکنند. همچنانکه از زبان نهج البلاغه شنیدید آنها کلمه حق را میگویند و از آن باطل را اراده میکنند. این، عمل به قرآن و احیای آن نیست بلکه اماته قرآن است. عمل به قرآن آنگاه است که درک از آن درکی صحیح باشد.

قرآن همواره مسائل را به صورت کلی و اصولی طرح میکند ولی استنباط و تطبیق کلی بر جزئی بسته به فهم و درک صحیح ماست. مثلًا در قرآن ننوشته در جنگی که در فلان روز بین علی و معاویه در میگیرد حق با علی است. در قرآن همین قدر آمده است که:

وَ انْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنینَ اقْتَتَلوا فَاصْلِحوا بَینَهُما فَانْ بَغَتْ احْدیهُما عَلَی