مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣١٤ - قیام و طغیان خوارج
قیام و طغیان خوارج
خارجیها در ابتدا آرام بودند و فقط به انتقاد و بحثهای آزاد اکتفا میکردند. رفتار علی نیز درباره آنان همانطور بود که گفتیم؛ یعنی به هیچ وجه مزاحم آنها نمیشد و حتی حقوق آنها را از بیت المال قطع نکرد. اما کم کم که از توبه علی مأیوس گشتند روششان را عوض کردند و تصمیم گرفتند دست به انقلاب بزنند. در منزل یکی از هم مسلکان خود گرد آمدند و او خطابه کوبنده و مهیجی ایراد کرد و دوستان خویش را تحت عنوان امر به معروف و نهی از منکر دعوت به قیام و شورش کرد. خطاب به آنان گفت:
امّا بَعْدُ فَوَاللَّهِ ما ینْبَغی لِقَوْمٍ یؤْمِنونَ بِالرَّحْمنِ وَ ینیبونَ الی حُکمِ الْقُر انِ انْ تَکونَ هذِهِ الدُّنْیا اثَرَ عِنْدَهُمْ مِنَ الْامْرِبِالْمَعْروفِ وَ النَّهْی عَنِ الْمُنْکرِ وَ الْقَوْلِ بِالْحَقِّ وَ انْ مُنَّ وَ ضُرَّ فَانَّهُ مَنْ یمَنُّ وَ یضَرُّ فی هذِهِ الدُّنْیا فَانَّ ثَوابَهُ یوْمَ الْقِیامَةِ رِضْوانُ اللَّهِ وَ الْخُلودُ فی جِنانِهِ، فَأَخْرِجوا بِنا اخْوانَنا مِنْ هذِهِ الْقَرْیةِ الظّالِمِ اهْلُها الی کوَرِ الْجِبالِ اوْ الی بَعْضِ هذِهِ الْمَدائِنِ مُنْکرینَ لِهذِهِ الْبِدَعِ الْمُضِلَّةِ [١]
[١] الامامة والسیاسة، ص ١٤١- ١٤٣ و کامل مبرّد، ج ٢.