مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٧٢ - نمونه هایی از تاریخ اسلام

تن فدای خار میکرد آن بلال

خواجهاش میزد برای گوشمال

که چرا تو یاد احمد میکنی؟!

بنده بد منکر دین منی

میزد اندر آفتابش او به خار

او «احد» میگفت بهر افتخار

تا که صدّیق آن طرف برمیگذشت

آن احد گفتن به گوش او برفت

بعد از آن خلوت بدیدش پند داد

کز جهودان خفیه میدار اعتقاد

عالِم السّر است پنهاندار کام

گفت کردم توبه پیشتای همام

توبه کردن زین نمط بسیار شد

عاقبت از توبه او بیزار شد

فاش کرد، اسپرد تن را در بلا

کای محمّدای عدوّ توبهها

ای تن من وی رگ من پر ز تو

توبه را گنجا کجا باشد در او

توبه را زین پس ز دل بیرون کنم

از حیات خلد توبه چون کنم؟

عشق قهّار است و من مقهور عشق

چون قمر روشن شدم از نور عشق

برگ کاهم در کفتای تندباد

من چه دانم تا کجا خواهم فتاد؟

گر هلالمور بلالم میدوم

مقتدی بر آفتابت میشوم

ماه را با زفتی و زاری چکار

در پی خورشید پوید سایه وار

عاشقان در سیل تند افتادهاند

بر قضای عشق دل بنهادهاند

همچو سنگ آسیا اندر مدار

روز و شب گردان و نالان بیقرار