میفرماید: «بَرَزَ الْاسْلامُ کلُّهُ الَی الشِّرْک کلِّهِ» [١] تمام اسلام با تمام کفر روبرو شده است. اینجاست که علی علیه السلام عمرو بن عبدود را از پا در میآورد و اسلام را نجات میدهد.

پس وقتی میگوییم اگر شمشیر علی نبود اسلامی نبود، معنایش این نیست که شمشیر علی آمد به زور مردم را مسلمان کرد؛ معنایش این است که اگر شمشیر علی در دفاع از اسلام نبود دشمن ریشه اسلام را کنده بود همچنانکه اگر مال خدیجه نبود فقر، مسلمین را از پا درآورده بود. این کجا و آن حرف مفت کجا؟!

دفاع از توحید

اسلام دین شمشیر است اما شمشیرش همیشه آماده دفاع است یا از جان مسلمین یا از مال مسلمین یا از سرزمین مسلمین و یا از توحید اگر به خطر افتاده باشد، که علامه طباطبائی (سلّمه اللَّه تعالی) این مطلب (دفاع از توحید) را در تفسیر المیزان چه در آیات قتال در سوره بقره و چه در آیه «لا اکراهَ فِی الدّینِ قَدْ تَبَینَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَی» [٢] عالی بحث کردهاند. بله، اسلام یک مطلب را از آنِ بشریت میداند؛ اسلام هر جا که توحید به خطر بیفتد برای نجات توحید میکوشد، چون توحید عزیزترین حقیقت انسانی است. این آقایانی که راجع به آزادی بحث میکنند نمیدانند که توحید لااقل در حد آزادی است، اگر بالاتر نباشد و قطعاً بالاتر است. این را من مکرر در مجالس گفتهام: اگر کسی از جان خودش دفاع کند، آیا این دفاع را صحیح میدانید یا غلط؟ اگر جان شما مورد حمله قرار گرفت آیا میگویید بگذار او هر کار میخواهد کند، من نباید به زور متوسل شوم، بگذار مرا بکشد؟ نه. همچنین میگوییم اگر ناموس کسی مورد تجاوز واقع شد باید دفاع کند، اگر مال و ثروت کسی مورد تجاوز قرار گرفت باید دفاع کند، اگر سرزمین مردمی مورد تجاوز واقع شد باید دفاع کنند. تا اینجا کسی بحث ندارد. میگویم اگر جان یا مال و یا سرزمین مردمی مظلوم مورد تجاوز ظالمی قرار گرفت آیا برای یک شخص سوم شرکت در دفاع از مظلوم کار صحیحی است یا نه؟ نه تنها صحیح است بلکه بالاتر است از وقتی که از خودش دفاع میکند، چون اگر انسان از آزادی خودش دفاع کند از خودش دفاع

[١] همان، ص ٢١٥.[٢] بقره/ ٢٥٦.