روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٨٧ - ترجمه

مى‌دانند كه آن دروغ است.

سدّى و مقاتل گفتند:آيت در عبد اللّٰه بن ابىّ سلول [١]آمد و او منافق بود،با رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-بنشستى و آنگه حديثهاى او نقل كردى با جهودان.يك روز رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-در بعضى از حجره‌هاى [٢]خود بود،جماعتى صحابه حاضر [٣]بودند گفت:همين ساعت مردى از در درآيد كه دلش دل جبّاران است و به چشمهاى شيطان نگرد،در حال عبد اللّٰه نبتل [٤]از در درآمد و او مردى بود ازرق چشم.رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-او را گفت:براى چه مرا دشنام مى‌دهى [٥]و صحابۀ مرا [٦]؟او سوگند بخورد به خدا كه نگفته است،و اصحابش بيامدند و سوگند بخورند[كه نگفته‌اند.خداى تعالى اين آيت فرستاد و گفت:سوگند به دروغ خوردند و مى‌دانند كه] [٧]به دروغ مى‌خورند [٨].

[آنگه گفت:] [٩]: أَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ عَذٰاباً شَدِيداً ،بپجارده [١٠]خداى تعالى براى ايشان عذابى سخت. إِنَّهُمْ سٰاءَ مٰا كٰانُوا يَعْمَلُونَ ،كه ايشان بد مى‌كنند آنچه مى‌كنند [١١].

اِتَّخَذُوا أَيْمٰانَهُمْ جُنَّةً ،گفت:سوگند[ان] [١٢]خود را[به] [١٣]سپر خود