روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٩٥ - ترجمه

گفتند:اين عبارت است از اذلال و اهانت،يعنى ما دست او گيريم و او را از مقام خود برانگيزيم [١]،چنان كه سلطان چون بر كسى خشم گيرد كسان خود را گويد:خذوه [٢]بيده،دست او گيريد [٣].

ثُمَّ لَقَطَعْنٰا مِنْهُ الْوَتِينَ ،آنگه رگ دل او ببريم،آن رگ كه چون آن رگ [٤]بريده شود خداوندش بميرد،و گفتند:رگى است در پشت،و گفتند:رگى است در ميان هر دو پى گردن،و گفتند:رگى است كه دل را آب دهد.

فَمٰا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حٰاجِزِينَ ،شما هيچ‌كس از او دفع نتوانيد كردن و عذاب ما از او نتوانيد گردانيدن [٥]،و اگرچه«أحد»گفت در لفظ، حٰاجِزِينَ براى آن به لفظ جمع گفت كه رد كرد با معنى من قوله: مِنْكُمْ .

وَ إِنَّهُ[لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ] [٦] ،ضمير راجع است با قرآن،و اين[قرآن] [٧]ياددهنده‌اى است و مذكّرى پرهيزگاران را.

وَ إِنّٰا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ ،و ما دانيم [٨]كه از شما [٩]مكذّبان و دروغ‌دارندگان‌اند اين قرآن را.

وَ إِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكٰافِرِينَ ،و اين قرآن فردا در قيامت حسرتى باشد كافران را چون ثواب مؤمنان و متابعان او بينند،و ايشان كافر و مخالف بوده باشند از آن ثواب محروم باشند.

وَ إِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ ،گفتند:اضافت كرد حق را با يقين،و اين هر دو يكى