روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٧٨ - ترجمه

موامرت[٥٣-پ]مشاورت [١]باشد. وَ إِنْ تَعٰاسَرْتُمْ ،و اگر سختى كنيد شما را زيان دارد [٢]،ديگرى بيايد و او را شير دهد.و اين خطاب با مادران و پدران [است] [٣]چون خلاف كنند با يكديگر و [٤]بنسازند و آن [٥]مزد تمام ندهد [٦]و او [٧]مزد زيادت خواهد.

آنگه امر كرد و گفت: لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ ،توانگر از سر توانگرى و دست فراخى به حسب آنچه لايق باشد با او [٨]. وَ مَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ ،و آن‌كس كه روزى بر او مقدّر و مضيّق باشد،بايد كه تا نفقه مى‌كند از آنچه خداى او را داده باشد[بيش از آن تكليف بر او ننهند. لاٰ يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْساً إِلاّٰ مٰا آتٰاهٰا ،كه خداى تعالى تكليف نكند هيچ نفسى را الّا آنچه او را داده باشد] [٩]،و اين آيت دليل است بر آنكه خداى تعالى تكليف ما لا يطاق نكند،و كس را تكليف نكند به آنچه او را نباشد [١٠].آنگاه بر سبيل تسلّى و دلخوشى گفت: سَيَجْعَلُ اللّٰهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْراً ،خداى تعالى از پس درويشى،توانگرى دهد،و از پس سختى راحتى [١١]دهد.

وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهٰا وَ رُسُلِهِ ،«كأيّن»به معنى«كم»باشد به معنى خبر از تكثير [١٢]،گفت:بسا ده و شهر [١٣]-و«من»زيادت است-كه