روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٧٥ - ترجمه

كه از خداى بترسد،خداى تعالى كار او بر او آسان كند.

ذٰلِكَ أَمْرُ اللّٰهِ أَنْزَلَهُ إِلَيْكُمْ ،اين فرمان خداست كه فروفرستاد به شما اين اشارت به حكم طلاق و رجعت و عدّت است.آنگه گفت[٥٣-ر]: وَ مَنْ يَتَّقِ اللّٰهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئٰاتِهِ ،هركه از خداى بترسد خداى تعالى گناهان او مكفّر كند و او را مزد [١]بزرگوار دهد.

قوله: أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِنْ وُجْدِكُمْ ،آنگه خداى تعالى گفت:

آن زنان مطلّقات را كه به طلاق از خود جدا كرديد تا عدّت داشتن [٢]آنجا بنشانيد كه شما بنشينيد،و بيان كرديم كه:در طلاق رجعى نفقه و سكنى واجب باشد [٣]بلا خلاف [٤]،و در طلاق باين واجب نباشد-و اختلاف فقها در آن معنى برفت در اين سورت. مِنْ وُجْدِكُمْ ،سدّى گفت من ملككم،از ملك شما و كسائى گفت:

«من»زيادت است في قوله: مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ ،أى حيث سكنتم،و بعضى ديگر گفتند: مِنْ وُجْدِكُمْ ،از دست فراخى و توانگرى شما،يعنى بحسب طاقتكم،و روح عن يعقوب خواند،«من وجدكم»به كسر«واو». وَ لاٰ تُضآرُّوهُنَّ ، حق‌تعالى گفت:مضرّت مرسانيد به ايشان به قلّت نفقت و تقصير در كسوت و ناساختن [٥]در مسكن تا كار بر ايشان تنگ شود تا جاى [٦]رها كنند تا آن را علّتى كنيد [٧]در قطع نفقه،و اين مضارّه مفاعله است از يك‌تن،چنان كه:طارقت النّعل و عافاه اللّٰه.

وَ إِنْ كُنَّ أُولاٰتِ حَمْلٍ فَأَنْفِقُوا عَلَيْهِنَّ حَتّٰى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ ،گفت:اگر بار دارند نفقه كنيد بر ايشان تا بار بنهند.خلاف نيست در ميان فقها در آن‌كه نفقۀ