روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٢٣ - ترجمه

آنچه مى‌كردند.

آن است بدان كه گرويدند،پس كافر شدند.مهر نهادند [١]بر دلهاشان،ايشان نه اندريابند.

و چون بينى ايشان را شگفت آيد تو را تنهاشان،و اگر گويند بشنوى گفتار ايشان را چندان كه ايشان چوبهااند بر دار بازنهاده،همى‌پندارند هر آوازى بر ايشان باشد [٢]ايشان دشمن‌اند [٣]بپرهيز از ايشان،[بكشاد ايشان را خداى] [٤]از كجا برگردند.

و چون گويند ايشان را كه بيايى تا آمرزش خواهد شما را پيغمبر خداى،برگردانند سرهاشان و بينى ايشان همى‌بازدارند،و ايشان گردنكشان باشند.

يكسان است بر ايشان،آمرزش خواهى ايشان را يا نه آمرزش خواهى ايشان را،نيامرزد خداى ايشان را كه خداى راه ننمايد گروه تباه‌كاران را.

ايشانند آن‌كسها كه همى‌گويند كه هزينه مكنيد بر آنكه او نزديك پيغمبر خداى تا بپراگنند،و خداى راست خزينه‌هاى آسمانها و زمين و لكن منافقان ندانند.