روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٧٣ - ترجمه

روى فراز كند،و زن سليطه را و آن [١]را كه نگار كند،و آن را كه بر دست او نگار كنند [٢].و عمر در عهد خود نايحه‌اى را به درّه مى‌زد مقنع [٣]از سرش بيفتاد، [گفتند:يا فلان [٤]مقنع [٥]از سرش بيفتاد] [٦]،گفت:او را حرمتى نباشد كه او فاسقه است.

و قوله: فَبٰايِعْهُنَّ ،«فا»جواب«إذا»است،براى آن‌كه«اذا»متضمّن معنى شرط است و او را جواب بايد،گفت [٧]:بيعت كن ايشان را. وَ اسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللّٰهَ ،و براى ايشان از خداى آمرزش خواه كه خداى تعالى آمرزندۀ گناه است و بخشاينده.

يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَتَوَلَّوْا قَوْماً ،آنگه خطاب كرد با مؤمنان گفت:اى گرويدگان تولاّ مكنيد به قومى كه خداى بر ايشان خشم گرفته است.گفتند:

سبب نزول آيت آن بود كه جماعتى از درويشان مسلمان بيامدندى به نزديك جهودان و به ايشان تقرّب كردندى به اخبارى كه ايشان بگفتندى از [٨]مسلمانان و چيزى كه از ايشان [٩]بستدندى از ميوه [١٠]،خداى تعالى گفت:تولاّ مكنيد به قومى كه خداى بر ايشان خشم گرفته است.

آنگه وصف كرد ايشان را،گفت [١١]:ايشان نوميدند از ثواب آخرت چنان كه كافران نوميدند از اهل گورها.در معنى او دو قول گفتند:يكى آن‌كه چنان كه