روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٤٤١

بايستد [١]بندۀ خداى مى‌خواند او را،نزديك آن بود كه بهرى بر سر بهرى افتند [٢].

بگو به‌درستى مى‌خوانم پروردگار خود و شرك نيارم [٣]به او كسى را.

بگو من نه پادشاهى مر شما را زيانى و نه راه راست.

بگو كه من نرهاند مرا از خدا هيچ‌كس و نيابم [٤]از بيرون او پناهى.

مگر رسانيدنى از خداى و پيغامهاى [٥]او،و هركه نافرمان شود خداى را و رسول او را كه باشد او را آتش دوزخ جاويدان اندر آنجا هميشه.

تا آنگاه كه ببينند[آنچه] [٦]وعده كنندشان زود باشد كه بدانند كيست سست‌تر به يارى و كمتر به ياران.

بگو ندانم [٧]كه نزديك است آنچه[وعده] [٨]كنند شما را يا كند براى او خداى من مهلتى.

داناى نهان و نرساند بر نهانى