روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٤٠ - ترجمه

از اميرالمؤمنين -على-عليه الصّلاة و السّلام-روايت كردند كه او گفت:

بلهوت [١]بود و يكى گفت در بعضى اراجيز [٢]:

ما لي أراكم كلّكم سكوتا و اللّٰه ربّي خلق البلهوتا [٣]
راويان اخبار گفتند:چون خداى تعالى زمين بيافريد و بشكافت آن را و هفت زمين كرد،از زير عرش فرشته‌اى را بفرستد تا در زير هفتم زمين شد و هفت زمين [٤]بر دوشش گرفت و دستها بكشيد يكى به مشرق[رسيد] [٥]و يكى به مغرب،و به قبضهاى خود زمين [٦]بگرفت و بداشت او را قرار قدم نبود،خداى تعالى از فردوس گاوى بفرستاد[كه] [٧]او را چهل هزار سر [٨]بود و چهل هزار قوائم،و قرار[قدم] [٩]آن فرشته بر سنام آن گاو كرد،قدمش قرار نگرفت [١٠].

پاره‌اى ياقوت سبز فرستاد از فردوس اعلى،كثافت او پانصدساله راه.قدم آن فرشته بر او قرار گرفت و سرهاى [١١]آن گاو از اقطار زمين بيرون آمده است و مناخر او در درياست،دم مى‌زند و بازمى‌گيرد،و اين جذر [١٢]و مدّ كه تو بينى [١٣]از آن است.قوائم اين گاو را جاى قرار نبود،خداى تعالى سنگى سبز بفرستاد [١٤]كثافت او چند كثافت هفت آسمان و هفت زمين.قوائم گاو برآن قرار گرفت، و اين [١٥]صخره آن است كه لقمان گفت پسرش را: يٰا بُنَيَّ إِنَّهٰا إِنْ تَكُ مِثْقٰالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِي صَخْرَةٍ [١٦].صخره را جاى قرار نبود،خداى تعالى نون را