روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٣٦ - ترجمه

بيازموديم ايشان را چنان كه بيازموديم اهل بهشت را چون سوگند خوردند[كه برآن درختان در پگاه باز كنند] [١].

و استثنا نكردند.

[عذابى] [٢]برآن گرديد از خداى تو و ايشان خفته بودند.

در روز آمد آن بستان مانند صريم [٣].

بانگ به يكديگر كردند در روز در آمده در صبح درآمده.

پگاه درآييد بر كشت اگر هستيد برندگان.

برفتند [٤]و ايشان پنهان مى‌گفتند.

كه در نيايد امروز به شما درويش [٥].

و بادمدا [٦]رفتند قادر و توانا.

چون ديدند آن را گفتند ما گمراهانيم.

بلكه ما محرومانيم.

گفت عادل‌تر ايشان،نگفتم شما را چرا تسبيح نمى‌كنيد! گفتند[پاك است] [٧]خداى ما،ما بوديم ستمكاران.