روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢١٧ - ترجمه

عادت او اين باشد كه ديگر آدينه همچنين كند.

و در حكايت گفتند [١]:مردى بود عادت داشت كه به مسجد جامع حاضر شدى با جماعت [٢]دوستان [٣]جاى معيّن نماز كردندى.يك‌دو نوبت حاضر نيامد.

يكى از آن دوستان اين بيتها بنوشت [٤]و با او فرستاد:

تركت المسجد الجامع و التّرك له ريبة فلا نافلة تأتي و لا تشهد مكتوبة
و اخبارك تأتينا على الاعلام مقلوبة و ان زدت من الغيبة زدناك من الغيبة
يكى [٥]از جملۀ ابناى دنيا اين بيتها به نديم خود نوشت روز آدينه:

اليوم يوم الجمعة يوم فراغ و دعة
و شملنا مفترق فهل ترى ان تجمعه
آن مرد جواب بنوشت:

اليوم يوم الجمعة سبحان من قد رفعه
و الشّرب فيه خفّة فهل ترى ان تدعه
و لآخر فيه [٦]:

يوم جلىّ اثره يوم علىّ خبره
ساعاته مرجوّة جلّ لعمري خطره
طوبى لمن وافقها يقضى و ربي وطره
فَإِذٰا قُضِيَتِ الصَّلاٰةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ ،اللّٰه [٧]تعالى چون بيع پيش [٨]نماز محظور كرد بقوله: وَ ذَرُوا الْبَيْعَ ،گفت:آن حجر [٩]چندان است تا نماز