بين مردم توزيع مى‌شوند و ناشر آنها هم در زير آنها نوشته است كه هر كس آن معجزه‌ها را بخواند واجب است آنها را به تعداد خاص بنويسد و در بين مردم توزيع كند تا به حاجت خود برسد، آيا اين مطلب صحيح است؟ و آيا بر كسى كه آنها را مى‌خواند، واجب است كه به در خواست ناشر عمل نمايد؟ ج: از نظر شرعى دليلى بر اعتبار اين امور وجود ندارد و كسى هم كه آنها را مى‌خواند ملزم به عمل به درخواست ناشر مبنى بر نوشتن آنها نيست.

احياء مناسبتهاى دينى

مراسم عزادارى

س ١٤٣٩: در حسينيه‌ها و مساجد بيشتر مناطق بخصوص روستاها مراسم شبيه‌خوانى [١]به اعتبار اينكه از سنتهاى قديمى است برگزار مى‌شود كه گاهى اثر مثبتى در نفوس مردم دارد، اين مراسم چه حكمى دارند؟ ج: اگر مراسم شبيه‌خوانى مشتمل بر امور دروغ و باطل نباشند و مستلزم مفسده هم نباشند و با توجه به مقتضيات زمان باعث وهن مذهب حق هم نشوند، اشكال ندارند، ولى در عين حال بهتر است كه به جاى آنها، مجالس وعظ و ارشاد و ذكر مصائب حسينى و مرثيه‌خوانى بر پا شود.

س ١٤٤٠: استفاده از طبل و سنج و شيپور و همچنين زنجيرهايى كه داراى تيغ هستند در مجالس و دسته‌هاى عزادارى چه حكمى دارد؟ ج: اگر استفاده از زنجيرهاى مزبور موجب وهن مذهب در برابر مردم شود و يا باعث ضرر بدنى قابل توجهى گردد، جايز نيست ولى استفاده از شيپور و طبل و سنج به نحو متعارف اشكال ندارد.

س ١٤٤١: در بعضى از مساجد در ايام عزادارى از عَلَم‌هاى [٢]متعددى استفاده مى‌شود كه داراى تزئينات زياد و گرانبهايى است و گاهى موجب سؤال متدينين از اصل فلسفه آنها مى‌گردد و در برنامه‌هاى تبليغى خلل ايجاد مى‌كند و حتّى با اهداف مقدس مسجد تعارض دارد، حكم شرعى در اين رابطه چيست؟ ج: اگر قرار دادن آنها در مسجد با شئونات عرفى مسجد منافات داشته باشد و يا براى نمازگزاران مزاحمت ايجاد كند، اشكال دارد.

[١] شبيه‌خوانى: نمايش وقايع حادثۀ كربلا است كه بصورت سنتى در يك مكان ثابت و يا در حال حركت در مسيرهاى عزادارى حسينى انجام مى‌شود.