رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ٧٥٩ - مسأله ٢٨٠٧
نبايد به آنها بدهند و اگر دادند از ذمّۀ آنها ساقط نمىشود و اگر اهل منبر هستند لازم است آنها را دعوت براى منبر نكنند و در مجالسى كه اين قبيل اشخاص از طرف دولت جائر براى ترويج باطل و تشريح برنامههاى خلاف اسلام منبر مىروند شركت نكنند
. اين مسأله در رساله آيات عظام: نورى و فاضل نيست
[مسأله ٢٨٠٢]
مسأله ٢٨٠٢ در تصدى اين نحو معممين كه عُمّال ظَلَمه هستند، مفاسد عظيمهاى است كه به تدريج آثار آن ظاهر خواهد شد، و لهذا نبايد مسلمانان به عذرهايى كه آنها براى تصدى مىآورند اعتنا كنند و علماى اَعلام نيز لازم است آنها را از حوزههاى خود اخراج نمايند و با آنها معاشرت نكنند، و بر كافۀ علماى اَعلام و طلاب علوم دينيه و خطباى محترم و ساير طبقات مطّلع از دسايس عُمّال اجانب لازم است اين اشخاص فاسق فاسد را به ملت معرفى كنند، و مردم را از شر آنها بر حذر دارند.
اين مسأله در رساله آيات عظام: نورى و فاضل نيست
[مسأله ٢٨٠٣]
مسأله ٢٨٠٣ اگر به واسطۀ قراينى ظنّ حاصل شد كه شخص متصدى كه به لباس اهل علم است مؤسسه را از طرف دولت جائر تصدى نموده است لازم است كه به مُفٰاد مسألۀ ٢٨٠١ با آنها عمل شود يا آن كه برائت او ثابت شود.
اين مسأله در رساله آيات عظام: نورى و فاضل نيست
مراتب امر به معروف و نهى از منكر
[مسأله ٢٨٠٤]
مسأله ٢٨٠٤ براى امر به معروف و نهى از منكر مراتبى است، و جايز نيست با احتمال (١) حاصل شدن مقصود از مرتبه پايين، به مراتب ديگر عمل شود.
(١) [كلمۀ «احتمال» در رسالۀ آيت اللّٰه فاضل نيست]
[مسأله ٢٨٠٥]
مسأله ٢٨٠٥ مرتبۀ اول آن كه با شخص معصيت كار طورى عمل شود كه بفهمد براى ارتكاب او به معصيت، اين نحو عمل با او شده است، مثل اين كه از او رو برگرداند، يا با چهرۀ عبوس با او ملاقات كند، يا ترك مراوده با او كند و از او اِعراض كند به نحوى كه معلوم شود اين امور براى آن است كه او ترك معصيت كند (١)
(١) فاضل : و ديگر تكرار ننمايد.
[مسأله ٢٨٠٦]
مسأله ٢٨٠٦ اگر در اين مرتبه درجاتى باشد لازم است با احتمال تأثير درجه خفيفتر، به همان اكتفا كند، مثلاً اگر احتمال مىدهد كه با ترك تكلم با او (١) مقصود حاصل مىشود، به همان اكتفا كند و به درجۀ بالاتر، عمل نكند، خصوصاً اگر طرف، شخصى است كه اين نحو عمل موجب هتك او مىشود.
(١) فاضل : اگر در اين مرتبه درجاتى باشد با تأثير درجۀ خفيفتر، به همان اكتفا كند، مثلاً اگر به عدم تكلّم با او. .
[مسأله ٢٨٠٧]
مسأله ٢٨٠٧ اگر اِعراض نمودن و ترك معاشرت با معصيت كار موجب تخفيف معصيت مىشود يا احتمال بدهد كه موجب تخفيف مىشود، واجب است (١) اگر چه بداند