گلپايگانى ، صافى : مسأله احتياط واجب آن است كه زكات فطره را به فقراء شيعۀ اثنى عشرى بدهد اگر چه در شهر ديگر باشند و چون نقل اين زكات به شهر ديگر خلاف احتياط است اگر در شهر خودش فقير شيعه نباشد مال خود را به شهر ديگر ببرد و در آنجا به قصد زكات به شيعه بدهد.

سيستانى : مسأله زكات فطره را بنا بر احتياط واجب بايد فقط به فقرا داد و منظور، فقراى شيعه است كه داراى شرايط گذشته در مستحقين زكات مال هستند و چنانچه در شهر از فقراى شيعه كسى نباشد، مى‌تواند آن را به فقراى ديگر مسلمانان داد، ولى در هر صورت نبايد به ناصبى داده شود.

مكارم : مسأله زكات فطره را بنا بر احتياط واجب بايد فقط به فقرا و مساكين بدهند مشروط بر اين كه مسلمان و شيعۀ دوازده امامى باشند.

مسأله اختصاصى

بهجت : مسأله ١٥٨٣ بنا بر أظهر جايز است زكات فطره را به فقير مستضعف، يعنى كسى كه نه اهل ولايت است و نه دشمن شيعه، بدهند.

[مسأله ٢٠١٥]

مسأله ٢٠١٥ اگر طفل شيعه‌اى فقير باشد، انسان مى‌تواند فطره را (١) به مصرف او برساند، يا بواسطۀ دادن به ولىّ طفل، ملك طفل نمايد.

(١) گلپايگانى ، صافى : با اذن ولىّ شرعى او. .

زنجانى : با رضايت ولىّ طفل. .

[مسأله ٢٠١٦]

مسأله ٢٠١٦ فقيرى كه فطره به او مى‌دهند، لازم نيست عادل باشد (١) ولى احتياط واجب (٢) آن است كه به شرابخوار و كسى كه آشكارا معصيت كبيره مى‌كند (٣) فطره ندهند (٤)

اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

(١) خوئى : ولى دادن به شرابخوار جايز نيست و احتياط واجب آن است كه به بى‌نماز و كسى كه آشكارا معصيت مى‌كند فطره ندهند.

زنجانى : ولى بنابر احتياط به كسى كه مرتكب گناه كبيره شده، تا توبه نكرده فطره ندهند.

(٢) اراكى : احتياط مستحبّ. .

(٣) اراكى ، گلپايگانى ، فاضل ، صافى : كسى كه آشكارا معصيت مى‌كند. .

(٤) تبريزى ، سيستانى : احتياط واجب آن است كه به شرابخوار و بى‌نماز و كسى كه آشكارا معصيت مى‌كند ( تبريزى : براى امر به معروف و نهى از منكر) فطره ندهند.

[مسأله ٢٠١٧]

مسأله ٢٠١٧ به كسى كه فطره را در معصيت مصرف مى‌كند نبايد فطره بدهند.

اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

[مسأله ٢٠١٨]

مسأله ٢٠١٨ احتياط واجب آن است كه به يك فقير بيشتر از مخارج سالش و كمتر از يك صاع كه تقريباً سه كيلو است فطره ندهند.