رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ١٠٠٦ - تعليم و تعلّم و آداب آن
همچنين از اختلاط كه موجب خوف فتنه و فساد است، اجتناب نمايند.
س ١٣٢٨: آيا براى زن، ياد گرفتن رانندگى به كمك مرد اجنبى در مكان مخصوص تعليم رانندگى، با علم به اينكه آن زن حجاب و عفاف شرعى خود را حفظ مىكند، جايز است؟ ج: آموختن رانندگى با كمك و راهنمايى مرد اجنبى در صورتى كه با مواظبت بر حجاب و عفاف و اطمينان به عدم وقوع در مفاسد همراه باشد، اشكال ندارد، ولى در عين حال شايسته است كه يكى از محارم وى همراه او باشد، بلكه اولى اين است كه آموزش رانندگى به كمك مربّى زن يا يكى از محارم صورت بگيرد.
س ١٣٢٩: جوانانى كه در مدارس و دانشگاهها مشغول تحصيل هستند با دختران هم برخورد و ملاقات دارند و به حكم همكلاسى و همدرس بودن با آنان راجع به مسائل درس و غير آن گفتگو مىكنند كه گاهى بعضى از صحبتها با خنده و شوخى همراه است كه البته به قصد ريبة و لذت نيست آيا اين كار جايز است؟ ج: اگر همراه با مراعات حجاب و بدون قصد ريبه و همراه با اطمينان به عدم وقوع در مفاسد باشد، اشكال ندارد، و الاّ جايز نيست.
س ١٣٣٠: امروزه كداميك از تخصصهاى علمى براى اسلام و مسلمين مفيدتر است؟ ج: شايسته است كه علما و اساتيد و دانشجويان دانشگاهها به همهى تخصصهاى علمى مفيدى كه مورد نياز مسلمانان است اهتمام بورزند تا از اجانب بخصوص دشمنان اسلام و مسلمين بىنياز شوند و تشخيص مفيدترين آنها با مسئولين ذى ربط با در نظر گرفتن شرايط موجود مىباشد.
س ١٣٣١: آگاه شدن از كتابهاى گمراهكننده و كتابهاى اديان ديگر براى شناخت دين و عقايد آنها به قصد افزايش معرفت و اطلاعات چه حكمى دارد؟ ج: حكم به جواز خواندن اين كتب فقط به خاطر شناخت و افزايش اطلاعات، مشكل است، البته خواندن آنها براى كسى كه قدرت شناخت و تشخيص مطالب باطل را دارد به قصد ابطال و ردّ آنها جايز است به شرطى كه به خود مطمئن باشد كه از حق منحرف نمىشود.
س ١٣٣٢: فرستادن فرزندان به مدرسههايى كه بعضى از عقائد فاسد در آنها تدريس مىشود با فرض تأثير نپذيرفتن آنان از آن افكار، چه حكمى دارد؟ ج: اگر خوفى نسبت به عقايد دينى آنان وجود نداشته باشد و ترويج باطل هم نباشد و آنان بتوانند از يادگيرى مطالب باطل و فاسد و گمراهكننده دورى كنند، اشكال ندارد.
س ١٣٣٣: دانشجويى به مدّت چهار سال است كه در دانشكده پزشكى درس مىخواند و علاقۀ شديدى به فراگيرى علوم دينى دارد، آيا ادامۀ تحصيل در رشته پزشكى براى او واجب است يا اينكه مىتواند آن را رها كرده و به تحصيل علوم دينى بپردازد؟ ج: دانشجو در انتخاب رشته تحصيلىِ خود آزاد است ولى در اينجا نكتهاى وجود دارد كه شايسته است به آن توجه شود و آن اينكه اگر فراگيرى علوم دينى بخاطر توانايى خدمت